Ο Μπόμπο περπατούσε ανάμεσα στα μεγάλα δέντρα του δάσους, όταν άκουσε χαρούμενες φωνές και μουσική να έρχονται από μακριά.
Ακολούθησε τους ήχους και έφτασε σε ένα μεγάλο ξέφωτο.
Εκεί τα ζωάκια του δάσους ετοίμαζαν μια όμορφη γιορτή.
Άλλα στόλιζαν τον χώρο με φύλλα και λουλούδια, άλλα ετοίμαζαν τραπέζια και άλλα δοκίμαζαν τα μουσικά τους όργανα.
«Μπορώ να βοηθήσω κι εγώ;» ρώτησε ο Μπόμπο.
Όλοι συμφώνησαν με χαρά.
Ο Μπόμπο άρχισε να μαζεύει πεσμένα κλαδιά για τη διακόσμηση και βοήθησε να μεταφερθούν τα μεγάλα καλάθια με τα φρούτα.
Η δύναμή του ήταν πολύ χρήσιμη και όλοι συνεργάζονταν υπέροχα.
Λίγη ώρα αργότερα όλα ήταν έτοιμα.
Τα φαναράκια άναψαν, η μουσική ξεκίνησε και το δάσος γέμισε χαρούμενες φωνές.
Ο Μπόμπο χόρευε μαζί με τους φίλους του και απολάμβανε κάθε στιγμή.
Στο τέλος της γιορτής, όλα τα ζωάκια τον ευχαρίστησαν για τη βοήθειά του.
Ο Μπόμπο ένιωσε πολύ χαρούμενος.
Κατάλαβε πως δεν έχει σημασία πόσο μεγάλος ή δυνατός είναι κάποιος.
Αυτό που μετράει περισσότερο είναι να χρησιμοποιεί τη δύναμή του για να βοηθά και να κάνει τους άλλους χαρούμενους.
