Ο καλός λύκος περπατούσε ήρεμα μέσα στο δάσος, όταν άκουσε μικρές φωνούλες να έρχονται από ένα χαμηλό δέντρο.
Σταμάτησε και πλησίασε προσεκτικά.
Ανάμεσα στα κλαδιά υπήρχε μια μικρή φωλιά με πουλάκια που φώναζαν ανήσυχα.
Κοίταξε γύρω του και είδε πως ένα δυνατό φύσημα του ανέμου είχε μετακινήσει μερικά κλαδιά που προστάτευαν τη φωλιά.
«Μην ανησυχείτε, θα σας βοηθήσω», είπε ήρεμα.
Ο καλός λύκος μάζεψε προσεκτικά μικρά κλαδάκια και φύλλα από το έδαφος.
Με πολλή υπομονή βοήθησε ώστε η φωλιά να γίνει ξανά ζεστή και ασφαλής.
Λίγο αργότερα επέστρεψε η μαμά των μικρών πουλιών.
Όταν είδε πως όλα ήταν καλά, κελάηδησε χαρούμενα για να τον ευχαριστήσει.
Ο καλός λύκος συνέχισε τη βόλτα του στο δάσος.
Στη διαδρομή βοήθησε μια μικρή χελώνα να περάσει ένα δύσκολο σημείο και μάζεψε μερικά πεσμένα κλαδιά από το πέρασμα των ζώων.
Όλοι στο δάσος ήξεραν πως μπορούσαν να βασίζονται πάνω του.
Καθώς η μέρα τελείωνε, τα ζώα συγκεντρώθηκαν σε ένα ξέφωτο και τον ευχαρίστησαν για τη βοήθειά του.
Ο καλός λύκος χαμογέλασε.
Δεν χρειαζόταν τίποτα περισσότερο.
Ήξερε πως μια μικρή καλή πράξη μπορεί να κάνει τη μέρα κάποιου άλλου πολύ καλύτερη.
