Ο Τάνγκο σκαρφάλωνε στα ψηλά δέντρα της ζούγκλας, όταν ένας παράξενος ρυθμός ακούστηκε μέσα από τα πυκνά φύλλα.
Σταμάτησε και άκουσε προσεκτικά.
«Ντουμ... ντουμ... ντουμ...»
Ο ήχος ερχόταν από κάπου κοντά.
Ο Τάνγκο ακολούθησε τον ρυθμό και έφτασε σε ένα μέρος γεμάτο τεράστια τροπικά φυτά.
Εκεί, κάτω από ένα μεγάλο δέντρο, υπήρχαν παλιά ξύλινα τύμπανα διακοσμημένα με όμορφα σχέδια.
Πλησίασε με περιέργεια και τα άγγιξε απαλά.
Μόλις χτύπησε το πρώτο τύμπανο, ένας δυνατός ήχος απλώθηκε σε ολόκληρη τη ζούγκλα.
Ο Τάνγκο άρχισε να δημιουργεί τον δικό του ρυθμό.
Άλλοτε γρήγορο, άλλοτε αργό.
Τα πουλιά στα δέντρα άρχισαν να κελαηδούν μαζί του και τα φύλλα κινούνταν με τον αέρα σαν να ακολουθούσαν τη μουσική.
Η ζούγκλα είχε μετατραπεί σε μια μεγάλη φυσική συναυλία.
Ο Τάνγκο συνέχισε να παίζει χαρούμενος.
Λίγο αργότερα δοκίμασε όλα τα τύμπανα και ανακάλυψε πως το καθένα είχε διαφορετικό ήχο.
Άλλα ήταν βαθιά και δυνατά, ενώ άλλα πιο απαλά και χαρούμενα.
Όταν τελείωσε το παιχνίδι με τους ρυθμούς, τακτοποίησε προσεκτικά τα τύμπανα στη θέση τους.
Ήταν χαρούμενος που είχε ανακαλύψει ένα τόσο ξεχωριστό σημείο στη ζούγκλα.
Από εκείνη την ημέρα ήξερε πως κάθε ήχος της φύσης μπορούσε να γίνει μουσική, αρκεί κάποιος να σταματήσει για λίγο και να τον ακούσει.
