Ο Ζαχαρίας ο καρχαρίας ξεκίνησε νωρίς ένα ηλιόλουστο πρωινό για μια μεγάλη βόλτα στον απέραντο ωκεανό.
Του άρεσε να εξερευνά μέρη που δεν είχε ξαναδεί ποτέ.
Καθώς κολυμπούσε ανάμεσα στα γαλάζια νερά, είδε μια παλιά πέτρινη πινακίδα.
«Προς την Πόλη των Κοραλλιών»
«Αυτό πρέπει να το δω!» είπε γεμάτος ενθουσιασμό.
Ακολούθησε το μονοπάτι του βυθού, περνώντας δίπλα από πολύχρωμα κοράλλια και μεγάλες θαλάσσιες ανεμώνες.
Λίγο πιο πέρα, αντίκρισε μια ολόκληρη πόλη φτιαγμένη από κοράλλια.
Υπήρχαν πύργοι σε αποχρώσεις του ροζ και του πορτοκαλί.
Μικρές γέφυρες ένωναν τους κοραλλένιους βράχους.
Και ανάμεσα στα στενά σοκάκια κολυμπούσαν πολύχρωμα τροπικά ψάρια.
Ο Ζαχαρίας πέρασε κάτω από μια μεγάλη κοραλλένια αψίδα και συνέχισε την εξερεύνησή του.
Στη μέση της πόλης βρισκόταν μια εντυπωσιακή πλατεία.
Εκεί υπήρχε ένα σιντριβάνι που σχηματιζόταν από χιλιάδες μικρές φυσαλίδες οι οποίες ανέβαιναν αργά προς την επιφάνεια.
Ο Ζαχαρίας έκανε έναν μεγάλο κύκλο γύρω του και χαμογέλασε.
«Μοιάζει με υποβρύχιο παλάτι!» είπε.
Συνέχισε τη διαδρομή του μέχρι έναν ψηλό βράχο.
Από εκεί μπορούσε να δει ολόκληρη την κοραλλένια πόλη να απλώνεται μπροστά του.
Οι ακτίνες του ήλιου περνούσαν μέσα από το νερό και έκαναν τα κοράλλια να λαμπυρίζουν σαν πολύτιμοι λίθοι.
Ο Ζαχαρίας έμεινε για ώρα να απολαμβάνει τη θέα.
Όταν ήρθε η ώρα να φύγει, έκανε μια τελευταία βουτιά γύρω από την πόλη και πήρε τον δρόμο της επιστροφής.
Καθώς κολυμπούσε στο απέραντο γαλάζιο, χαμογέλασε.
«Ο ωκεανός είναι γεμάτος θαύματα που περιμένουν να τα ανακαλύψεις.»
Και με μια δυνατή κίνηση της ουράς του, ο Ζαχαρίας συνέχισε το ταξίδι του, έτοιμος για την επόμενη μεγάλη υποβρύχια περιπέτεια.
