Ο Τσάλαντζ ξύπνησε γεμάτος ενέργεια ένα ηλιόλουστο πρωινό, όταν είδε μια τεράστια πινακίδα στην άκρη του δάσους.
«Η Μεγάλη Πίστα Περιπέτειας ανοίγει σήμερα!»
Τα μάτια του έλαμψαν.
«Αυτό πρέπει να το δοκιμάσω!» είπε χαρούμενος.
Μόλις έφτασε εκεί, είδε ότι η πίστα ήταν γεμάτη εκπλήξεις.
Υπήρχαν ξύλινες γέφυρες, λασπωμένα μονοπάτια, μικρές λίμνες και μεγάλες ανηφόρες.
«Θα είναι τέλεια!» φώναξε.
Στο πρώτο εμπόδιο έπρεπε να περάσει πάνω από μια γέφυρα που κουνιόταν.
Ο Τσάλαντζ κράτησε την ισορροπία του και πέρασε προσεκτικά.
Στο δεύτερο εμπόδιο έπρεπε να διασχίσει μια μεγάλη λασπωμένη διαδρομή.
«Χαχα! Αυτό είναι το αγαπημένο μου!» είπε και γέλασε καθώς πιτσιλιζόταν με λάσπες.
Λίγο πιο πέρα βρήκε έναν τεράστιο λόφο.
Ανέβηκε μέχρι την κορυφή και όταν έφτασε εκεί, έμεινε έκπληκτος.
Από ψηλά μπορούσε να δει ολόκληρη την κοιλάδα, τα βουνά και τη γαλάζια λίμνη που λαμπύριζε κάτω από τον ήλιο.
«Τι υπέροχη θέα!» είπε.
Όταν ολοκλήρωσε την πίστα, κάθισε πάνω σε έναν βράχο και παρακολούθησε το ηλιοβασίλεμα.
Ο ουρανός είχε γίνει πορτοκαλί και χρυσός.
Ο Τσάλαντζ χαμογέλασε.
«Η καλύτερη ανταμοιβή δεν είναι να φτάνεις γρήγορα στο τέλος, αλλά να απολαμβάνεις κάθε στιγμή της διαδρομής.»
Και καθώς ο ήλιος χανόταν πίσω από τα βουνά, ο Τσάλαντζ ανυπομονούσε ήδη για την επόμενη μεγάλη πρόκληση.
