Η Νεράιδα Κλαούντια ξύπνησε ένα γλυκό ανοιξιάτικο πρωινό, όταν μια παράξενη χρυσή πεταλούδα άρχισε να πετά γύρω από το μικρό της σπίτι.
Η πεταλούδα κρατούσε ένα μικροσκοπικό κρυστάλλινο γράμμα.
Η Κλαούντια το άνοιξε προσεκτικά.
«Παλάτι των Μαγικών Εποχών – Σε προσκαλούμε να δημιουργήσεις την πιο όμορφη χρονιά που είδε ποτέ η φύση.»
Την ίδια στιγμή, τέσσερις πολύχρωμες αψίδες εμφανίστηκαν μπροστά της.
Η μία ήταν γεμάτη λουλούδια.
Η δεύτερη χρυσοκίτρινα στάχυα.
Η τρίτη κόκκινα και πορτοκαλί φύλλα.
Η τέταρτη λαμπερούς παγωμένους κρυστάλλους.
Η Κλαούντια πέρασε μέσα από τις αψίδες.
Λίγα λεπτά αργότερα βρέθηκε μπροστά σε ένα τεράστιο παλάτι που άλλαζε συνεχώς χρώματα.
Η μία πλευρά του έμοιαζε με άνοιξη.
Η άλλη με καλοκαίρι.
Η τρίτη με φθινόπωρο.
Η τέταρτη με χειμώνα.
Στην είσοδο την περίμενε μια σοφή κουκουβάγια με ασημένια φτερά.
«Καλώς ήρθες, Κλαούντια. Εδώ φροντίζουμε ώστε κάθε εποχή να χαρίζει τις δικές της μοναδικές ομορφιές.»
Η πρώτη αίθουσα λεγόταν Το Εργαστήριο της Άνοιξης.
Χιλιάδες μικρά μπουμπούκια περίμεναν να ανθίσουν.
Η Κλαούντια άγγιζε απαλά κάθε λουλούδι με το μαγικό της ραβδί και εκείνο άνοιγε γεμίζοντας τον χώρο με υπέροχα αρώματα και χρώματα.
Ξαφνικά εμφανίστηκαν δεκάδες πεταλούδες που άρχισαν να χορεύουν γύρω της.
«Κάθε νέο ξεκίνημα χρειάζεται φροντίδα», είπε η κουκουβάγια.
Στη συνέχεια πέρασαν στην Αίθουσα του Καλοκαιρινού Αέρα.
Εκεί τεράστιοι ανεμόμυλοι δημιουργούσαν δροσερά αεράκια για δάση, πάρκα και παραλίες.
Η Κλαούντια ρύθμισε προσεκτικά τους ανεμόμυλους ώστε ο αέρας να ταξιδεύει απαλά παντού.
Τα δέντρα άρχισαν να λικνίζονται χαρούμενα.
Η επόμενη στάση ήταν η Γκαλερί των Φθινοπωρινών Χρωμάτων.
Τεράστιες παλέτες ήταν γεμάτες χρυσαφένιες, κόκκινες και πορτοκαλί αποχρώσεις.
Η Κλαούντια ζωγράφισε φύλλα σε κάθε πιθανό χρώμα.
Όταν τελείωσε, τα φύλλα πέταξαν από τους πίνακες και ταξίδεψαν σε ολόκληρα δάση.
Η τελευταία αίθουσα ήταν η πιο εντυπωσιακή.
Πάνω από την πόρτα έγραφε:
«Το Εργαστήριο των Χιονονιφάδων.»
Μέσα υπήρχαν εκατομμύρια μικροσκοπικοί παγωμένοι κρύσταλλοι.
Καμία χιονονιφάδα δεν ήταν ίδια με κάποια άλλη.
Η Κλαούντια δημιούργησε δεκάδες ολοκαίνουργια σχέδια.
Άλλες έμοιαζαν με μικρά αστέρια.
Άλλες με λουλούδια.
Άλλες με λεπτές δαντέλες.
Ολόκληρο το εργαστήριο γέμισε από λαμπερές νιφάδες που στριφογύριζαν χαρούμενα στον αέρα.
Η κουκουβάγια χαμογέλασε.
«Η φύση είναι όμορφη γιατί κάθε μικρή λεπτομέρεια είναι μοναδική.»
Πριν φύγει, της χάρισε ένα μικρό κρυστάλλινο εκκρεμές.
Στο εσωτερικό του άλλαζαν διαρκώς οι τέσσερις εποχές.
«Θα λάμπει κάθε φορά που θα βοηθάς τη φύση να παραμένει όμορφη και γεμάτη ζωή.»
Η Νεράιδα Κλαούντια φόρεσε το εκκρεμές γύρω από τον λαιμό της και πήρε τον δρόμο της επιστροφής.
Από εκείνη την ημέρα, όπου κι αν πετούσε, φρόντιζε λουλούδια, δέντρα, σύννεφα και χιονονιφάδες με την ίδια αγάπη.
Γιατί είχε μάθει πως κάθε εποχή έχει τη δική της ξεχωριστή μαγεία και πως όλες μαζί κάνουν τον κόσμο ένα υπέροχο μέρος για να ζεις.
