Ο Τέντι το Beagle ξύπνησε χαρούμενος ένα ηλιόλουστο πρωινό και πήγε βόλτα στην αγαπημένη του παραλία.
Καθώς περπατούσε πάνω στην απαλή άμμο, παρατήρησε κάτι παράξενο.
Το κύμα είχε αφήσει πίσω του ένα ξυλάκι που έμοιαζε με πινέλο.
«Χμμ…» είπε ο Τέντι κουνώντας την ουρά του.
«Αναρωτιέμαι τι μπορώ να κάνω με αυτό;»
Με τη μουσούδα του έσπρωξε το ξυλάκι και άρχισε να σχεδιάζει γραμμές πάνω στην άμμο.
Πρώτα ζωγράφισε έναν ήλιο.
Μετά ένα ψαράκι.
Ύστερα ένα μεγάλο κοχύλι.
Όσο περνούσε η ώρα, ο Τέντι δημιουργούσε όλο και περισσότερες ζωγραφιές.
Έφτιαξε έναν πύργο, ένα καραβάκι, έναν φοίνικα και ένα χαμογελαστό φεγγάρι.
Όταν ο ήλιος ανέβηκε ψηλά, οι γλάροι πετούσαν από πάνω του και τα κύματα τραγουδούσαν απαλά.
Ο Τέντι κάθισε για λίγο να ξεκουραστεί και παρατηρούσε τα σχέδιά του.
«Η παραλία είναι ένας τεράστιος καμβάς!» είπε χαρούμενα.
Το απόγευμα, ένα απαλό κύμα πλησίασε και σιγά σιγά έσβησε τις ζωγραφιές.
Ο Τέντι δεν στενοχωρήθηκε.
Χαμογέλασε και κοίταξε τη θάλασσα.
«Δεν πειράζει», είπε.
«Αύριο μπορώ να φτιάξω καινούριες!»
Και έτσι άρχισε να σχεδιάζει ξανά.
Αυτή τη φορά ζωγράφισε ένα μεγάλο κάστρο, ένα δελφίνι που χοροπηδούσε και ένα αερόστατο που πετούσε πάνω από τα σύννεφα.
Καθώς ο ήλιος έδυε και ο ουρανός γέμιζε πορτοκαλί χρώματα, ο Τέντι ξάπλωσε στην άμμο και χαμογέλασε.
Γιατί είχε ανακαλύψει πως η φαντασία μπορεί να μετατρέψει ακόμα και μια απλή μέρα στην παραλία σε μια υπέροχη περιπέτεια.
