Ο Γερμανικός Ποιμενικός ξεκίνησε τη βόλτα του νωρίς ένα δροσερό πρωινό, όταν ο ήλιος μόλις είχε αρχίσει να φωτίζει το μεγάλο δάσος.
Του άρεσε να εξερευνά καινούρια μονοπάτια και να ανακαλύπτει όμορφα μέρη που ήταν κρυμμένα ανάμεσα στα δέντρα.
Καθώς περπατούσε, είδε μια ξύλινη πινακίδα.
«Πανοραμικό Μονοπάτι του Δάσους»
«Αυτό θέλω να το δω!» είπε κουνώντας χαρούμενα την ουρά του.
Το μονοπάτι περνούσε δίπλα από ένα καθαρό ποταμάκι.
Πολύχρωμα λουλούδια φύτρωναν στις άκρες του δρόμου και μικρές πεταλούδες πετούσαν από λουλούδι σε λουλούδι.
Λίγο πιο πέρα υπήρχε ένα ξύλινο γεφυράκι.
Ο Γερμανικός Ποιμενικός το πέρασε προσεκτικά και συνέχισε την πορεία του.
Ύστερα έφτασε σε ένα μεγάλο ξέφωτο.
Στο κέντρο του υπήρχε μια λίμνη που καθρεφτιζόταν κάτω από τον καταγάλανο ουρανό.
Ο σκύλος κάθισε στην όχθη και παρακολούθησε τις πάπιες να κολυμπούν ήρεμα.
Μετά από λίγη ξεκούραση, συνέχισε τη βόλτα του μέχρι την κορυφή ενός λόφου.
Από εκεί μπορούσε να δει ολόκληρο το δάσος.
Τα πανύψηλα πεύκα, τα καταπράσινα λιβάδια και τα μακρινά βουνά έκαναν το τοπίο να μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής.
Ο Γερμανικός Ποιμενικός πήρε μια βαθιά ανάσα και χαμογέλασε.
«Τι όμορφος είναι ο κόσμος όταν τον εξερευνείς!» είπε.
Καθώς ο ήλιος άρχισε να δύει και ο ουρανός γέμισε χρυσά και πορτοκαλί χρώματα, πήρε τον δρόμο της επιστροφής.
Ήξερε πως το δάσος έκρυβε ακόμα πολλά μονοπάτια και όμορφα τοπία που θα ανακάλυπτε στις επόμενες βόλτες του.
