Η Λιλή περπατούσε αργά δίπλα σε μια μικρή λίμνη, όταν είδε κάτι που της τράβηξε την προσοχή.
Η επιφάνεια του νερού ήταν γεμάτη μεγάλα πράσινα φύλλα και πανέμορφα νούφαρα που είχαν μόλις ανοίξει.
Πλησίασε με περιέργεια.
Τα λουλούδια είχαν απαλές αποχρώσεις και κινούνταν ήρεμα πάνω στο νερό.
«Τι όμορφο μέρος!» είπε χαρούμενα.
Η Λιλή μπήκε στη λίμνη και άρχισε να κολυμπά ανάμεσα στα νούφαρα.
Κάθε σημείο έκρυβε και μια διαφορετική εικόνα.
Σε μια γωνιά υπήρχαν μικρές φυσαλίδες που ανέβαιναν από τον βυθό και έσκαγαν απαλά στην επιφάνεια.
Λίγο πιο πέρα είδε μεγάλα φύλλα που έμοιαζαν σαν μικρές πράσινες ομπρέλες.
Η Λιλή ανέβηκε πάνω σε ένα ζεστό βραχάκι δίπλα στο νερό και ξεκουράστηκε για λίγο.
Παρατηρούσε τα νούφαρα που άνοιγαν σιγά σιγά κάτω από το φως του ήλιου.
Όταν συνέχισε την εξερεύνησή της, ανακάλυψε ένα σημείο όπου το νερό ήταν τόσο καθαρό που φαίνονταν μικρές πέτρες στον βυθό.
Πέρασε αρκετή ώρα απολαμβάνοντας την ηρεμία της λίμνης.
Καθώς η μέρα έφτανε στο τέλος της, τα νούφαρα άρχισαν να κλείνουν απαλά τα πέταλά τους.
Η Λιλή έκανε μια τελευταία βόλτα και επέστρεψε στην όχθη.
Ήταν χαρούμενη που είχε ανακαλύψει ένα τόσο ήσυχο και όμορφο μέρος.
Ήξερε πως η φύση έχει πάντα μικρές εκπλήξεις για όποιον αφιερώνει χρόνο να τις παρατηρήσει.
