Ο Τέρυ το κροκοδειλάκι ξύπνησε ένα όμορφο καλοκαιρινό πρωινό γεμάτος ενέργεια.
Η λίμνη ήταν ήρεμη, τα νερά της έλαμπαν από τις ακτίνες του ήλιου και ένα απαλό αεράκι δρόσιζε ολόκληρη την περιοχή.
Ο Τέρυ αγαπούσε τις εξερευνήσεις και εκείνη την ημέρα είχε αποφασίσει να γνωρίσει ένα μέρος που όλοι οι φίλοι του περιέγραφαν με ενθουσιασμό.
Το μεγάλο Παρατηρητήριο της Λίμνης.
Κολύμπησε για αρκετή ώρα ώσπου έφτασε σε μια ξύλινη αποβάθρα.
Μπροστά του στεκόταν ένας πανύψηλος ξύλινος πύργος με μεγάλες βεράντες που έβλεπαν προς κάθε κατεύθυνση.
Ανέβηκε προσεκτικά τα σκαλιά και έφτασε στον πρώτο όροφο.
Εκεί υπήρχαν μεγάλοι χάρτες της λίμνης με όλα τα μονοπάτια, τα μικρά νησάκια και τα σημεία όπου μπορούσε κανείς να παρατηρήσει τα ζώα της περιοχής.
Ο Τέρυ τους μελέτησε με μεγάλο ενδιαφέρον.
Στον επόμενο όροφο βρήκε μεγάλα τηλεσκόπια.
Κοίταξε μέσα από ένα από αυτά και είδε κύκνους να γλιστρούν πάνω στο νερό, χελωνίτσες να λιάζονται σε βράχους και λιβελούλες να πετούν πάνω από τα νούφαρα.
Το τοπίο ήταν πανέμορφο.
Στη συνέχεια ακολούθησε ένα μικρό ξύλινο μονοπάτι που οδηγούσε σε έναν βοτανικό κήπο.
Εκεί υπήρχαν δεκάδες διαφορετικά υδρόβια φυτά, πολύχρωμα λουλούδια και μεγάλα δέντρα που χάριζαν δροσερή σκιά.
Ο Τέρυ περπάτησε αργά ανάμεσά τους και διάβασε τις πληροφορίες που υπήρχαν δίπλα σε κάθε φυτό.
Έμαθε πολλά καινούρια πράγματα για τη φύση και τον τρόπο που όλα συνεργάζονται για να διατηρείται η λίμνη καθαρή και όμορφη.
Πριν φύγει, ανέβηκε ξανά στην κορυφή του παρατηρητηρίου.
Από εκεί μπορούσε να δει ολόκληρη τη λίμνη να απλώνεται μέχρι τον ορίζοντα.
Έμεινε για λίγο σιωπηλός, απολαμβάνοντας την ηρεμία και την ομορφιά του τοπίου.
Ο Τέρυ χαμογέλασε.
Κατάλαβε πως κάθε τόπος έχει τα δικά του μικρά θαύματα και πως αρκεί να αφιερώσεις λίγο χρόνο για να τα ανακαλύψεις.
Έπειτα πήρε τον δρόμο της επιστροφής, γεμάτος όμορφες εικόνες και ανυπομονώντας για την επόμενη περιπέτεια που θα τον περίμενε.
