Ο Τέρυ το μικρό κροκοδειλάκι ξύπνησε ένα όμορφο πρωινό δίπλα στο ποτάμι.
Ο ήλιος είχε αρχίσει να φωτίζει το νερό και τα φύλλα των δέντρων κινούνταν απαλά από το αεράκι.
Εκείνη την ημέρα ο Τέρυ είχε αποφασίσει να κάνει κάτι διαφορετικό.
Ήθελε να ακολουθήσει το ποτάμι και να δει πού οδηγεί.
«Κάθε σταγόνα νερού έχει μια διαδρομή. Σήμερα θα γνωρίσω τη δική μου!» είπε χαρούμενος.
Ξεκίνησε λοιπόν να κολυμπά.
Στην αρχή το ποτάμι ήταν ήρεμο.
Γύρω του υπήρχαν μεγάλα δέντρα, πολύχρωμα πουλιά και όμορφα φυτά που δεν είχε ξαναδεί.
Ο Τέρυ σταματούσε συχνά για να παρατηρεί κάθε καινούριο μέρος.
Λίγο πιο κάτω βρήκε ένα μικρό νησάκι στη μέση του ποταμού.
Ανέβηκε επάνω και είδε πως ήταν γεμάτο παράξενες πέτρες με όμορφα σχέδια.
Κάποιες είχαν σχήμα αστεριού, άλλες έμοιαζαν με μικρά ζωάκια.
Ο Τέρυ εντυπωσιάστηκε.
Συνέχισε το ταξίδι του και το ποτάμι τον οδήγησε σε μια μεγάλη περιοχή όπου συγκεντρώνονταν πολλά ζώα.
Εκεί γνώρισε νέους φίλους που του μίλησαν για όλα τα διαφορετικά μέρη που είχε μπροστά του.
Όλοι είχαν μια ιστορία να του πουν.
Καθώς η ημέρα περνούσε, ο Τέρυ έφτασε σε ένα σημείο όπου το ποτάμι γινόταν πιο πλατύ και ήρεμο.
Το νερό καθρέφτιζε τον ουρανό και όλα έμοιαζαν μαγικά.
Κάθισε για λίγο στην όχθη και σκέφτηκε όλα όσα είχε δει.
Είχε ξεκινήσει χωρίς να ξέρει τι θα συναντήσει και τελικά είχε γεμίσει την ημέρα του με νέες εικόνες και εμπειρίες.
Ο Τέρυ χαμογέλασε.
Κατάλαβε πως κάθε ταξίδι, μικρό ή μεγάλο, μπορεί να σου δείξει κάτι καινούριο.
Και αν έχεις περιέργεια να γνωρίσεις τον κόσμο, κάθε μέρα μπορεί να γίνει μια όμορφη περιπέτεια.
