Ο Τάνγκο ο Ουρακοτάνγκος ξύπνησε χαρούμενος μέσα στη ζούγκλα, όταν άκουσε τους ήχους από τα τύμπανα να αντηχούν ανάμεσα στα δέντρα.
«Σήμερα είναι η μεγάλη μέρα!» είπε ενθουσιασμένος.
Κάθε χρόνο, όλα τα ζώα της ζούγκλας συγκεντρώνονταν για το Φεστιβάλ των Τυμπάνων, μια γιορτή γεμάτη μουσική, χορό και χαρά.
Ο Τάνγκο αγαπούσε πολύ τον χορό.
Έτσι, φόρεσε το αγαπημένο του καπέλο από φύλλα φοίνικα και ξεκίνησε για τη μεγάλη πλατεία της ζούγκλας.
Στον δρόμο, σταμάτησε δίπλα σε έναν καταρράκτη για να δροσιστεί.
Έπειτα πέρασε μέσα από το Δάσος των Μπανανών, όπου πεταλούδες πετούσαν παντού.
Όταν έφτασε στη γιορτή, όλα ήταν πανέμορφα.
Οι παπαγάλοι τραγουδούσαν.
Οι τουκάν έπαιζαν μικρά τύμπανα.
Οι καμηλοπαρδάλεις χόρευαν ρυθμικά.
Και οι ελέφαντες φυσούσαν τις τρομπέτες τους.
Μόλις άρχισε η μουσική, ο Τάνγκο ανέβηκε στη μεγάλη ξύλινη σκηνή.
Με τις αστείες φιγούρες και τις χορευτικές κινήσεις του έκανε όλους να γελούν και να χειροκροτούν.
Σύντομα, ολόκληρη η ζούγκλα χόρευε στους ρυθμούς των τυμπάνων.
Καθώς έπεφτε το βράδυ, χιλιάδες πυγολαμπίδες φώτισαν τον ουρανό.
Ο Τάνγκο κάθισε πάνω σε έναν μεγάλο βράχο και κοίταξε το φεγγάρι που φώτιζε τα δέντρα.
«Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από τη μουσική, τον χορό και τις χαρούμενες στιγμές», είπε χαμογελώντας.
Και καθώς οι τελευταίοι ήχοι των τυμπάνων ακούγονταν μέσα στη νύχτα, ο Τάνγκο ο Ουρακοτάνγκος έκλεισε τα μάτια του και ονειρεύτηκε το επόμενο μεγάλο φεστιβάλ που θα ερχόταν.
