Ο Ζίγκι η ζέβρα ξύπνησε ένα λαμπερό πρωινό στη σαβάνα και παρατήρησε πως όλοι οι φίλοι του ετοιμάζονταν για κάτι πολύ ξεχωριστό.
«Τι συμβαίνει σήμερα;» ρώτησε με περιέργεια.
«Σήμερα γίνεται το μεγάλο Φεστιβάλ των Χρωμάτων!» του απάντησε μια μικρή αντιλόπη.
Ο Ζίγκι ενθουσιάστηκε.
Δεν είχε ξαναβρεθεί σε αυτή τη γιορτή και ανυπομονούσε να τη γνωρίσει.
Ακολούθησε το μεγάλο μονοπάτι που οδηγούσε στην κεντρική πλατεία της σαβάνας.
Όταν έφτασε, έμεινε με το στόμα ανοιχτό.
Πολύχρωμες κορδέλες κρέμονταν από τα δέντρα, μεγάλα λουλούδια στόλιζαν κάθε γωνιά και παντού ακούγονταν χαρούμενες μουσικές.
Στη μία πλευρά της πλατείας υπήρχαν ζωγράφοι που δημιουργούσαν εντυπωσιακούς πίνακες με εικόνες της φύσης.
Στην άλλη, καλλιτέχνες έφτιαχναν γλυπτά από ξύλο και πέτρα.
Ο Ζίγκι περπατούσε αργά, κοιτάζοντας κάθε δημιουργία με θαυμασμό.
Λίγο πιο πέρα βρήκε έναν μεγάλο χώρο όπου μικρά ζωάκια ζωγράφιζαν πάνω σε τεράστιους καμβάδες.
Τον κάλεσαν να συμμετάσχει.
Ο Ζίγκι πήρε ένα μεγάλο πινέλο και άρχισε να ζωγραφίζει έναν ουρανό γεμάτο πολύχρωμα σύννεφα, δέντρα και λουλούδια.
Όταν τελείωσε, όλοι χειροκρότησαν.
«Είναι υπέροχο!» είπαν οι φίλοι του.
Στη συνέχεια συμμετείχε σε έναν διαγωνισμό κατασκευών.
Με φυσικά υλικά δημιούργησε ένα όμορφο διακοσμητικό σε σχήμα αστεριού, το οποίο τοποθετήθηκε στην είσοδο της γιορτής.
Καθώς ο ήλιος άρχισε να δύει, η πλατεία φωτίστηκε με εκατοντάδες μικρά φαναράκια.
Όλα τα ζώα συγκεντρώθηκαν για τον μεγάλο αποχαιρετισμό της γιορτής.
Ο Ζίγκι κοίταξε γύρω του και χαμογέλασε.
Δεν ήταν μόνο τα χρώματα που έκαναν τη μέρα τόσο ξεχωριστή.
Ήταν η χαρά της δημιουργίας, η συνεργασία και οι όμορφες στιγμές που μοιράστηκε με τους φίλους του.
Γύρισε σπίτι γεμάτος όμορφες αναμνήσεις, σκεπτόμενος πως κάθε μέρα μπορεί να γίνει μια γιορτή όταν τη γεμίζεις με φαντασία, χαμόγελα και καλή παρέα.
