Η Άννα κολυμπούσε στα καθαρά γαλάζια νερά, απολαμβάνοντας μια ήρεμη βόλτα στον βυθό.
Καθώς περνούσε ανάμεσα από όμορφα θαλάσσια φυτά, παρατήρησε μια μεγάλη πινακίδα φτιαγμένη από κοχύλια.
Πάνω της έγραφε πως εκείνη την ημέρα θα γινόταν ένας ξεχωριστός αγώνας ταχύτητας στη θάλασσα.
Η Άννα ενθουσιάστηκε.
Ήταν η ιδανική ευκαιρία να δοκιμάσει τις ικανότητές της.
Έφτασε στο σημείο της εκκίνησης, όπου είχαν μαζευτεί πολλά θαλάσσια πλάσματα.
Η διαδρομή περνούσε μέσα από διαφορετικά σημεία του βυθού και όλοι έπρεπε να είναι προσεκτικοί.
Μόλις ακούστηκε το σύνθημα, η Άννα ξεκίνησε.
Κινήθηκε γρήγορα μέσα στο νερό, περνώντας με ευκολία ανάμεσα από τα σημάδια της διαδρομής.
Η ταχύτητά της ήταν εντυπωσιακή, αλλά δεν ξεχνούσε να παρατηρεί όσα υπήρχαν γύρω της.
Πέρασε δίπλα από μεγάλους βράχους με όμορφα σχήματα, μέσα από περιοχές γεμάτες πολύχρωμα κοχύλια και πάνω από απέραντες εκτάσεις με άμμο που λαμπύριζε.
Στη μέση της διαδρομής συνάντησε ένα σημείο όπου τα ρεύματα ήταν πιο δυνατά.
Η Άννα δεν φοβήθηκε.
Χρησιμοποίησε την εξυπνάδα της, ακολούθησε τη σωστή κατεύθυνση και συνέχισε.
Όσο πλησίαζε στο τέλος, όλοι παρακολουθούσαν με αγωνία.
Με μια τελευταία δυνατή κίνηση πέρασε τη γραμμή του τερματισμού.
Όλοι τη χειροκρότησαν για την προσπάθειά της.
Η Άννα χαμογέλασε περήφανη.
Δεν ήταν χαρούμενη μόνο για τον αγώνα, αλλά και για ολόκληρη τη διαδρομή που είχε ζήσει.
Κατάλαβε πως η μεγαλύτερη χαρά δεν βρίσκεται μόνο στον τερματισμό, αλλά σε όλες τις όμορφες στιγμές που συναντάς μέχρι να φτάσεις εκεί.
