Ο Μπέμπης Shark κολυμπούσε χαρούμενος στα γαλάζια νερά του ωκεανού, όταν παρατήρησε κάτι παράξενο στον βυθό.
Πίσω από ένα μεγάλο βράχο υπήρχε ένα παλιό πέτρινο τόξο που δεν είχε ξαναδεί ποτέ.
«Περίεργο…» είπε.
Γεμάτος περιέργεια, πέρασε από μέσα.
Ξαφνικά, βρέθηκε σε ένα μέρος που έμοιαζε βγαλμένο από όνειρο.
Μπροστά του απλωνόταν μια ολόκληρη πόλη φτιαγμένη από πολύχρωμα κοράλλια.
Τα σπίτια είχαν σχήμα κοχυλιών.
Οι δρόμοι ήταν στρωμένοι με λαμπερά βότσαλα.
Και στο κέντρο υπήρχε ένα τεράστιο άγαλμα ενός παλιού καρχαρία εξερευνητή.
«Ουάου!» φώναξε ο Μπέμπης Shark.
Καθώς περιεργαζόταν την πόλη, βρήκε έναν παλιό χάρτη μέσα σε ένα μεγάλο κοχύλι.
Ο χάρτης έδειχνε ένα μυστικό πέρασμα που οδηγούσε στην Αίθουσα των Μαργαριταριών.
Ο Μπέμπης Shark ακολούθησε τις οδηγίες και πέρασε μέσα από σπηλιές, υποθαλάσσιες καμάρες και κρυστάλλινες λίμνες.
Τελικά έφτασε σε μια τεράστια σπηλιά.
Χιλιάδες μαργαριτάρια φώτιζαν τον χώρο σαν μικρά αστέρια.
Στο κέντρο βρισκόταν ένα τεράστιο γαλάζιο μαργαριτάρι που φώτιζε ολόκληρη την πόλη.
Ο Μπέμπης Shark έμεινε έκπληκτος.
Δεν είχε ξαναδεί κάτι τόσο όμορφο.
Καθώς θαύμαζε το θέαμα, παρατήρησε ότι στο βάθος υπήρχε μια άλλη σήραγγα.
«Χμμ… Αναρωτιέμαι πού να οδηγεί αυτή», είπε χαμογελώντας.
Αλλά ο ήλιος είχε αρχίσει να δύει και ήξερε πως η περιπέτεια θα έπρεπε να συνεχιστεί κάποια άλλη μέρα.
Έτσι, ο Μπέμπης Shark πήρε τον δρόμο της επιστροφής.
Όμως πριν φύγει, γύρισε και κοίταξε ξανά τη μυστική πόλη των κοραλλιών.
Ήξερε πως ο ωκεανός ήταν γεμάτος μυστήρια.
Και πως κάπου εκεί, μια καινούρια περιπέτεια τον περίμενε.
