Ο Αντρέας εξερευνούσε τον βυθό ένα όμορφο πρωινό, όταν είδε κάτι παράξενο ανάμεσα σε μεγάλους βράχους.
Πλησίασε αργά και ανακάλυψε μια μικρή πόρτα φτιαγμένη από κοχύλια και πέτρες.
Με περιέργεια την άνοιξε.
Μπροστά του υπήρχε ένα παλιό εργαστήριο κρυμμένο στον βυθό.
Παντού υπήρχαν παράξενα αντικείμενα, σχέδια, εργαλεία και κατασκευές.
Ο Αντρέας μπήκε μέσα και άρχισε να κοιτάζει γύρω του.
Πάνω σε ένα μεγάλο τραπέζι υπήρχαν κομμάτια από κοράλλια, γυαλιστερές πέτρες και μικροί μηχανισμοί.
Στους τοίχους ήταν κρεμασμένα σχέδια από παλιές υποβρύχιες εφευρέσεις.
«Κάποιος είχε πολλή φαντασία εδώ μέσα!» είπε εντυπωσιασμένος.
Με τα πολλά του πλοκάμια μπορούσε να εξετάζει πολλά πράγματα ταυτόχρονα.
Με το ένα κρατούσε έναν χάρτη.
Με το άλλο παρατηρούσε ένα παλιό αντικείμενο.
Με ένα τρίτο ξεφύλλιζε ένα μεγάλο βιβλίο γεμάτο εικόνες.
Λίγο πιο μέσα βρήκε μια αίθουσα με μικρά μοντέλα.
Υπήρχαν υποβρύχια οχήματα, παράξενα κτίρια και ιδέες για κατασκευές κάτω από τη θάλασσα.
Ο Αντρέας πέρασε αρκετή ώρα ανακαλύπτοντας κάθε γωνιά του εργαστηρίου.
Πριν φύγει, τακτοποίησε προσεκτικά όσα είχε δει, ακριβώς όπως τα είχε βρει.
Έκλεισε την πόρτα από κοχύλια και κοίταξε για λίγο το σημείο.
Ήταν ένα μυστικό μέρος γεμάτο δημιουργία και φαντασία.
Καθώς συνέχισε το ταξίδι του στον βυθό, σκέφτηκε πως η θάλασσα δεν κρύβει μόνο όμορφα τοπία.
Κρύβει και ιστορίες από εκείνους που τόλμησαν να ονειρευτούν και να δημιουργήσουν.
