Ο Τζακ και η Τζίνη απολάμβαναν μια ηλιόλουστη μέρα στην παραλία, όταν ένα πολύχρωμο παπαγαλάκι προσγειώθηκε μπροστά τους.
«Έχω ένα μήνυμα για εσάς!» είπε χαρούμενα.
Στο ράμφος του κρατούσε έναν παλιό χάρτη.
«Το νησί των Χρυσών Κοχυλιών χρειάζεται βοήθεια!» είπε.
Ο Τζακ και η Τζίνη κοιτάχτηκαν και χαμογέλασαν.
«Πάμε!» είπαν μαζί.
Ανέβηκαν στο μικρό τους καραβάκι και ξεκίνησαν το ταξίδι τους.
Μετά από πολλές ώρες έφτασαν σε ένα πανέμορφο εξωτικό νησί με φοίνικες, πολύχρωμα λουλούδια και κρυστάλλινα νερά.
Όμως οι κάτοικοι του νησιού ήταν στενοχωρημένοι.
«Τα χρυσά κοχύλια που φωτίζουν τις νύχτες μας έχουν χαθεί», είπε η μικρή χελωνίτσα Κοραλία.
Ο Τζακ και η Τζίνη αποφάσισαν να βοηθήσουν.
Πρώτα βοήθησαν μια οικογένεια δελφινιών να ξεμπλέξει από φύκια.
Έπειτα έσωσαν ένα μικρό πιθηκάκι που είχε ανέβει πολύ ψηλά σε έναν φοίνικα και φοβόταν να κατέβει.
Καθώς περπατούσαν στην ακτή, είδαν κάτι να λαμπυρίζει μέσα σε μια σπηλιά.
Ήταν τα χαμένα χρυσά κοχύλια!
Ένα δυνατό κύμα τα είχε παρασύρει εκεί.
Με προσοχή, ο Τζακ και η Τζίνη τα μάζεψαν και τα επέστρεψαν στους κατοίκους του νησιού.
Μόλις έπεσε το βράδυ, συνέβη κάτι μαγικό.
Τα χρυσά κοχύλια άρχισαν να φωτίζουν την παραλία σαν μικρά αστέρια.
Οι φοίνικες λαμπύριζαν.
Τα δελφίνια χοροπηδούσαν στη θάλασσα.
Και όλα τα ζωάκια του νησιού οργάνωσαν μια μεγάλη γιορτή.
«Σας ευχαριστούμε!» φώναζαν.
Ο Τζακ χαμογέλασε.
«Οι φίλοι βοηθούν πάντα τους φίλους.»
Και η Τζίνη πρόσθεσε:
«Και τα πιο όμορφα ταξίδια είναι αυτά που κάνουμε μαζί.»
Κάτω από τον έναστρο ουρανό, οι δύο φίλοι κάθισαν στην άμμο και άκουγαν τα κύματα.
Ήξεραν πως σύντομα μια νέα περιπέτεια θα τους περίμενε κάπου στον μεγάλο κόσμο.
