Ο Τζακ και η Τζίνι απολάμβαναν ένα ήσυχο πρωινό δίπλα στη θάλασσα, όταν είδαν ένα μεγάλο λευκό γλάρο να πετά χαμηλά και να αφήνει μπροστά τους έναν χάρτη.
Πάνω στον χάρτη ήταν ζωγραφισμένο ένα μικρό νησί και ένας τεράστιος πολύχρωμος χαρταετός.
«Πρέπει να το ανακαλύψουμε!» είπε ο Τζακ.
«Πάμε αμέσως!» απάντησε η Τζίνι.
Έτσι, οι δύο φίλοι ανέβηκαν στο μικρό τους ιστιοπλοϊκό και ξεκίνησαν το ταξίδι τους.
Μετά από ώρες ταξιδιού, έφτασαν σε ένα πανέμορφο τροπικό νησί.
Υπήρχαν ψηλοί φοίνικες, λευκή άμμος και γαλαζοπράσινα νερά.
Όμως αυτό που τους έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν οι εκατοντάδες πολύχρωμοι χαρταετοί που πετούσαν στον ουρανό.
«Είναι σαν ένα τεράστιο ουράνιο τόξο!» είπε η Τζίνι.
Οι κάτοικοι του νησιού τους εξήγησαν ότι κάθε χρόνο ο άνεμος ήταν ιδανικός και όλοι έφτιαχναν χαρταετούς διαφορετικών σχημάτων.
Ο Τζακ και η Τζίνι αποφάσισαν να φτιάξουν κι αυτοί τον δικό τους.
Μάζεψαν ξύλα από μπαμπού, χρωματιστές κορδέλες και ένα μεγάλο γαλάζιο πανί.
Μέχρι το απόγευμα, ο χαρταετός τους ήταν έτοιμος.
Όταν φύσηξε το απογευματινό αεράκι, ο χαρταετός ανέβηκε ψηλά στον ουρανό.
Πιο ψηλά από όλους.
Ο ήλιος έδυε και ο ουρανός είχε γίνει πορτοκαλί και χρυσός.
Ο Τζακ και η Τζίνι κάθισαν στην παραλία και παρακολουθούσαν τους χαρταετούς να χορεύουν στον ουρανό.
«Κάθε ταξίδι μάς χαρίζει και μια καινούρια ανάμνηση», είπε ο Τζακ.
«Και κάθε καινούριο μέρος έχει κάτι όμορφο να μας δείξει», απάντησε η Τζίνι.
Το βράδυ, κάτω από τα αστέρια και ακούγοντας τα κύματα, οι δύο φίλοι χαμογέλασαν.
Γιατί ήξεραν πως κάπου εκεί έξω, μια νέα περιπέτεια τους περίμενε.
