Ο Τζακ και η Τζίνη απολάμβαναν μια ήσυχη μέρα στην παραλία, όταν ένα μπουκάλι έφτασε στην ακτή παρασυρμένο από τα κύματα.
Μέσα υπήρχε ένα γράμμα.
«Αγαπητοί Τζακ και Τζίνη, στο Νησί των Πολύχρωμων Παπαγάλων τα φρούτα έχουν εξαφανιστεί και οι φίλοι μας πεινούν. Χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας!»
Ο Τζακ και η Τζίνη κοιτάχτηκαν και χαμογέλασαν.
«Ώρα για ένα καινούριο ταξίδι!»
Έτσι ανέβηκαν στο μικρό τους ιστιοφόρο και ξεκίνησαν για τα ζεστά, εξωτικά νερά του μεγάλου ωκεανού.
Μετά από δύο ημέρες έφτασαν σε ένα πανέμορφο νησί γεμάτο φοίνικες, καταρράκτες και πολύχρωμα λουλούδια.
Όμως οι παπαγάλοι ήταν λυπημένοι.
«Ένας δυνατός αέρας σκόρπισε όλα τα φρούτα του νησιού», είπε ο αρχηγός των παπαγάλων.
Ο Τζακ και η Τζίνη αποφάσισαν να βοηθήσουν.
Στην αναζήτησή τους βοήθησαν ένα μικρό πιθηκάκι που είχε χαθεί.
Έσωσαν μια χελωνίτσα που είχε μπλεχτεί σε φύκια.
Και οδήγησαν ένα κοπάδι φλαμίνγκο πίσω στη λίμνη τους.
Τελικά, πίσω από έναν μεγάλο καταρράκτη, ανακάλυψαν μια κρυφή κοιλάδα γεμάτη μάνγκο, μπανάνες, καρύδες και παπάγιες.
«Τα βρήκαμε!» φώναξε η Τζίνη.
Με τη βοήθεια των ζώων, μετέφεραν τα φρούτα πίσω στο νησί.
Το ίδιο βράδυ, οι παπαγάλοι οργάνωσαν μια μεγάλη γιορτή.
Τα δελφίνια χόρευαν στη θάλασσα.
Τα πιθηκάκια έπαιζαν τύμπανα.
Και ο ουρανός γέμισε χιλιάδες αστέρια.
Ο αρχηγός των παπαγάλων πλησίασε τον Τζακ και την Τζίνη.
«Σας ευχαριστούμε. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τη βοήθειά σας.»
Η Τζίνη χαμογέλασε.
«Οι φίλοι βοηθούν πάντα τους φίλους.»
Και ο Τζακ κοίταξε τη θάλασσα και είπε:
«Ο κόσμος είναι γεμάτος όμορφα μέρη και ακόμη πιο όμορφες καρδιές.»
Το επόμενο πρωί, οι δύο φίλοι συνέχισαν το ταξίδι τους, γιατί ήξεραν πως κάπου εκεί έξω τους περίμενε μια νέα, μαγική περιπέτεια.
