Ο κύριος Λάχανος ξύπνησε νωρίς και τίναξε απαλά τα μεγάλα, πράσινα φύλλα του.
«Σήμερα θα κάνω μια μεγάλη βόλτα!» είπε χαρούμενα.
Περπάτησε μέσα στον λαχανόκηπο, ώσπου έφτασε σε ένα μεγάλο θερμοκήπιο με διάφανους γυάλινους τοίχους.
Μόλις μπήκε μέσα, σταμάτησε με θαυμασμό.
Παντού υπήρχαν σειρές από μικρά φυτά που μόλις είχαν φυτρώσει. Άλλα είχαν δύο μικροσκοπικά φύλλα και άλλα είχαν ήδη αρχίσει να μεγαλώνουν.
Ο κύριος Λάχανος πλησίασε ένα ξύλινο τραπέζι γεμάτο γλαστράκια.
Τα παρατηρούσε ένα ένα με μεγάλη προσοχή.
Λίγο πιο πέρα υπήρχε ένα σύστημα ποτίσματος που άφηνε μικρές σταγόνες νερού να πέφτουν απαλά στο χώμα.
«Έτσι μεγαλώνουν όλα τόσο όμορφα!» είπε.
Συνέχισε τη βόλτα του ανάμεσα στις σειρές των φυτών, μέχρι που έφτασε σε μια γωνιά γεμάτη αρωματικά βότανα.
Ο βασιλικός, η μέντα και το θυμάρι μοσχοβολούσαν και γέμιζαν το θερμοκήπιο με υπέροχα αρώματα.
Ο κύριος Λάχανος πήρε μια βαθιά ανάσα και απόλαυσε τη δροσιά του χώρου.
Πριν φύγει, στάθηκε μπροστά στη μεγάλη γυάλινη πόρτα και κοίταξε πίσω του.
Το θερμοκήπιο έσφυζε από ζωή και κάθε μικρό φυτό μεγάλωνε λίγο περισσότερο μέρα με τη μέρα.
Ο κύριος Λάχανος χαμογέλασε.
Ήξερε πως με λίγο νερό, αρκετό φως και πολλή φροντίδα, κάθε μικρός σπόρος μπορούσε να γίνει κάτι πραγματικά ξεχωριστό.
Με ήρεμα βήματα επέστρεψε στον αγαπημένο του λαχανόκηπο, ανυπομονώντας για την επόμενη όμορφη εξερεύνηση.
