Η Νταρντάνα Μελιτζάνα ξύπνησε ένα ηλιόλουστο πρωινό γεμάτη ενέργεια.
Γυάλισε τη λαμπερή μωβ φλούδα της, φόρεσε το καταπράσινο καπελάκι της και βγήκε να κάνει τη συνηθισμένη της βόλτα στον λαχανόκηπο.
Καθώς περπατούσε ανάμεσα στις ντοματιές και στις πιπεριές, πρόσεξε ένα μικρό ξύλινο καρότσι που δεν βρισκόταν εκεί την προηγούμενη μέρα.
Πάνω του υπήρχε ένα χρυσό καλάθι.
Μέσα βρισκόταν μια πρόσκληση.
«Αγορά των Πολύχρωμων Κήπων – Σε περιμένουμε για να δημιουργήσεις τον πιο όμορφο λαχανόκηπο που έγινε ποτέ.»
Η Νταρντάνα άγγιξε το καλάθι.
Αμέσως ένα πλακόστρωτο μονοπάτι από λαχανικά και λουλούδια εμφανίστηκε μπροστά της.
Με χαμόγελο ξεκίνησε το ταξίδι.
Ύστερα από λίγο έφτασε σε μια τεράστια αγορά γεμάτη χρώματα.
Μικρά ξύλινα περίπτερα ήταν γεμάτα σπόρους, εργαλεία, φυτά και λουλούδια κάθε είδους.
Στην είσοδο την περίμενε ένας χαμογελαστός λαγός με ψάθινο καπέλο.
«Καλώς ήρθες, Νταρντάνα! Εδώ δεν καλλιεργούμε μόνο φυτά. Καλλιεργούμε ιδέες που κάνουν τους κήπους πιο όμορφους.»
Η πρώτη στάση ήταν το Εργαστήριο των Έξυπνων Κήπων.
Τεράστια τραπέζια ήταν γεμάτα μικροσκοπικά δέντρα, λαχανικά, παρτέρια και μονοπάτια.
Η Νταρντάνα σχεδίασε έναν λαχανόκηπο όπου κάθε φυτό είχε τον χώρο που χρειαζόταν για να μεγαλώσει.
Ανάμεσα στις καλλιέργειες πρόσθεσε μικρά παγκάκια, πολύχρωμα λουλούδια και ένα μικρό συντριβάνι για τα πουλιά.
Μόλις ολοκλήρωσε το σχέδιό της, ολόκληρος ο κήπος ζωντάνεψε.
«Όταν υπάρχει σωστή οργάνωση, όλα μπορούν να ανθίσουν», είπε ο λαγός.
Στη συνέχεια μπήκαν στην Αίθουσα των Σπάνιων Σπόρων.
Εκεί υπήρχαν εκατοντάδες γυάλινα βαζάκια.
Κάθε σπόρος μπορούσε να γίνει κάτι ξεχωριστό.
Άλλοι δημιουργούσαν αρωματικά βότανα.
Άλλοι πολύχρωμα λαχανικά.
Άλλοι λουλούδια που άνοιγαν μόνο την αυγή.
Η Νταρντάνα διάλεξε μερικούς σπόρους και τους φύτεψε σε ένα μικρό παρτέρι.
Σε λίγα μόλις λεπτά φύτρωσε ένας κήπος γεμάτος χρώματα και αρώματα.
Η τελευταία στάση ήταν η πιο μαγική.
Πάνω από μια μεγάλη ξύλινη καμάρα έγραφε:
«Η Πλατεία της Μεγάλης Συγκομιδής.»
Στο κέντρο υπήρχε ένας τεράστιος άδειος λαχανόκηπος.
«Τώρα είναι η σειρά σου», είπε ο λαγός.
Η Νταρντάνα περπάτησε ανάμεσα στα παρτέρια.
Με κάθε της βήμα εμφανίζονταν νέα φυτά.
Ντομάτες.
Αγγούρια.
Καρότα.
Μαρούλια.
Κολοκυθάκια.
Και φυσικά πανέμορφες μελιτζάνες.
Σε λίγο ολόκληρος ο κήπος είχε γεμίσει ζωή.
Τα πουλιά άρχισαν να κελαηδούν και πολύχρωμες πεταλούδες πέταξαν πάνω από τα λουλούδια.
Ο λαγός χαμογέλασε.
«Οι πιο όμορφοι κήποι δεν μεγαλώνουν μόνο με ήλιο και νερό.»
«Με τι μεγαλώνουν;» ρώτησε η Νταρντάνα.
«Με φροντίδα, υπομονή και αγάπη.»
Πριν επιστρέψει, της χάρισε ένα μικρό χρυσό ποτιστήρι.
Δεν είχε ποτέ νερό μέσα του.
Γέμιζε μόνο όταν κάποιος φρόντιζε με αγάπη τα φυτά, τα δέντρα και τη φύση.
Η Νταρντάνα πήρε το πολύτιμο δώρο και επέστρεψε στον αγαπημένο της λαχανόκηπο.
Από εκείνη την ημέρα φρόντιζε κάθε μικρό φυτό σαν να ήταν ένας ξεχωριστός φίλος.
Και κάθε φορά που το χρυσό ποτιστήρι άρχιζε να λάμπει, θυμόταν πως τα πιο όμορφα πράγματα στη φύση μεγαλώνουν όταν τους αφιερώνουμε χρόνο, φροντίδα και πολλή αγάπη.
