Το μικρό Συννεφάκι ξύπνησε ένα πρωινό ψηλά στον γαλάζιο ουρανό.
Κοίταξε γύρω του και είδε τα μεγάλα σύννεφα να ταξιδεύουν αργά με τον αέρα.
Εκείνη την ημέρα ήθελε να κάνει το δικό του μεγάλο ταξίδι.
«Θέλω να γνωρίσω όλα όσα υπάρχουν κάτω από τον ουρανό!» είπε χαρούμενα.
Άφησε λοιπόν το απαλό αεράκι να το οδηγήσει.
Πρώτα πέρασε πάνω από μια μεγάλη πόλη.
Από ψηλά έβλεπε τους δρόμους, τα σπίτια και τους ανθρώπους που ξεκινούσαν τη μέρα τους.
Το Συννεφάκι εντυπωσιάστηκε από το πόσα πράγματα συνέβαιναν ταυτόχρονα.
Συνέχισε το ταξίδι του και έφτασε πάνω από τη θάλασσα.
Τα κύματα κινούνταν αργά και λαμπύριζαν κάτω από το φως του ήλιου.
«Τι όμορφος είναι ο κόσμος από εδώ ψηλά!» σκέφτηκε.
Λίγο αργότερα συνάντησε μερικά πουλιά που ταξίδευαν.
Πέταξαν για λίγο δίπλα του και του μίλησαν για τα μακρινά μέρη που είχαν δει.
Το Συννεφάκι άκουγε κάθε ιστορία με ενθουσιασμό.
Καθώς προχωρούσε, παρατήρησε ένα μεγάλο χωράφι που χρειαζόταν λίγο νερό.
Το Συννεφάκι αποφάσισε να βοηθήσει.
Μάζεψε μικρές σταγόνες και άφησε μια απαλή βροχούλα να πέσει.
Τα φυτά άρχισαν να ζωντανεύουν και τα λουλούδια άνοιξαν τα πέταλά τους.
Το Συννεφάκι ένιωσε πολύ χαρούμενο.
Κατάλαβε πως το ταξίδι του δεν ήταν μόνο για να γνωρίσει νέα μέρη.
Ήταν και για να προσφέρει κάτι όμορφο όπου μπορούσε.
Το απόγευμα ο αέρας το ανέβασε ξανά ψηλά.
Κοίταξε όλα τα μέρη που είχε επισκεφθεί και χαμογέλασε.
Ο κόσμος ήταν τεράστιος και γεμάτος εκπλήξεις.
Και το μικρό Συννεφάκι ήξερε πως το επόμενο αεράκι θα το οδηγούσε σε μια ακόμη υπέροχη περιπέτεια.
