Ο Φώτης ο μικρός τράπερ ξύπνησε ένα όμορφο πρωινό γεμάτος περιέργεια.
Του άρεσε να ανακαλύπτει καινούρια πράγματα και κάθε μέρα έψαχνε μια νέα περιπέτεια.
Εκείνο το πρωί βρήκε στο γραμματοκιβώτιό του έναν παράξενο φάκελο.
Τον άνοιξε προσεκτικά και διάβασε:
«Πρόσκληση για την Πόλη των Εφευρέσεων. Ελάτε να γνωρίσετε τις πιο απίθανες δημιουργίες!»
Ο Φώτης δεν έχασε ούτε λεπτό.
Ετοίμασε το μικρό του σακίδιο και ξεκίνησε.
Όταν έφτασε, δεν πίστευε στα μάτια του.
Ολόκληρη η πόλη ήταν γεμάτη παράξενες μηχανές.
Υπήρχαν ποδήλατα που κινούνταν χωρίς πετάλια, ρομπότ που φύτευαν λουλούδια, αυτόματοι ζωγράφοι και μικρά οχήματα που καθάριζαν τους δρόμους.
«Είναι σαν να βρίσκομαι στο μέλλον!» είπε εντυπωσιασμένος.
Περπάτησε στις μεγάλες αίθουσες της έκθεσης και δοκίμασε πολλές από τις εφευρέσεις.
Σε μία αίθουσα υπήρχε ένας εκτυπωτής που κατασκεύαζε μικρά παιχνίδια.
Σε μια άλλη υπήρχαν μηχανές που βοηθούσαν στην ανακύκλωση και μετέτρεπαν παλιά αντικείμενα σε καινούριες δημιουργίες.
Ο Φώτης σημείωνε συνεχώς ιδέες στο μικρό του τετράδιο.
Στη συνέχεια μπήκε στο Εργαστήριο Δημιουργών.
Εκεί κάθε επισκέπτης μπορούσε να σχεδιάσει τη δική του εφεύρεση.
Ο Φώτης σκέφτηκε ένα μικρό ρομπότ που θα βοηθούσε τους ανθρώπους να μεταφέρουν βαριές τσάντες και κουτιά.
Ζωγράφισε το σχέδιό του και το παρουσίασε στους υπόλοιπους.
Όλοι εντυπωσιάστηκαν από την ιδέα του.
Πριν φύγει, επισκέφθηκε τον μεγάλο Πύργο της Τεχνολογίας.
Από την κορυφή μπορούσε να δει ολόκληρη την πόλη και όλες τις εντυπωσιακές δημιουργίες που λειτουργούσαν ταυτόχρονα.
Ο Φώτης χαμογέλασε.
Κατάλαβε πως κάθε μεγάλη εφεύρεση ξεκινά από μια μικρή ιδέα και πολλή φαντασία.
Επέστρεψε στο σπίτι του γεμάτος έμπνευση.
Άνοιξε το τετράδιό του και άρχισε να σχεδιάζει τις δικές του δημιουργίες.
Ήξερε πως ίσως μια μέρα κάποια από αυτές να γινόταν πραγματικότητα και να έκανε τη ζωή των ανθρώπων ακόμη καλύτερη.
