Ο Σερ Αστέρης ξεκίνησε τη βραδινή του περιπολία στους δρόμους της πόλης.
Τα φώτα στα κτίρια άρχισαν να ανάβουν και οι δρόμοι γίνονταν όλο και πιο ήσυχοι.
«Ώρα να βεβαιωθούμε πως όλα είναι εντάξει!» είπε.
Πέρασε από μεγάλες λεωφόρους, μικρά στενά και πλατείες, παρατηρώντας προσεκτικά κάθε σημείο.
Ξαφνικά είδε ένα μικρό γατάκι που είχε ανέβει σε ένα χαμηλό δέντρο και φοβόταν να κατέβει.
Ο Σερ Αστέρης σταμάτησε αμέσως.
Άναψε τα φώτα του για να φωτίσει καλύτερα την περιοχή και κάλεσε βοήθεια.
Σε λίγα λεπτά το γατάκι ήταν ξανά ασφαλές στο έδαφος.
Η περιπολία συνεχίστηκε.
Λίγο πιο πέρα βοήθησε έναν οδηγό που είχε χάσει τον δρόμο του και έδειξε τη σωστή κατεύθυνση.
Ο Σερ Αστέρης συνέχισε να γυρίζει στην πόλη.
Οι δρόμοι ήταν ήρεμοι, τα πάρκα καθαρά και όλα κυλούσαν όμορφα.
Όταν άρχισε να ξημερώνει, επέστρεψε από την τελευταία του διαδρομή.
Κοίταξε την πόλη που ξυπνούσε σιγά σιγά και χαμογέλασε.
Ήξερε πως κάθε περιπολία ήταν μια ευκαιρία να βοηθήσει κάποιον και να κάνει την ημέρα λίγο καλύτερη.
