Ο Πυροσβέστης κύριος Γιώργος ξεκίνησε τη βάρδιά του νωρίς ένα ηλιόλουστο πρωινό.
Έλεγξε προσεκτικά το πυροσβεστικό όχημα, τον εξοπλισμό του και φόρεσε το κόκκινο κράνος του.
«Είμαστε έτοιμοι για ό,τι χρειαστεί!» είπε χαμογελώντας.
Λίγη ώρα αργότερα, το κέντρο επιχειρήσεων έστειλε μια σημαντική ειδοποίηση.
Μια μικρή ομάδα πεζοπόρων είχε χαθεί σε ένα μονοπάτι στο βουνό και δεν μπορούσε να βρει τον δρόμο της.
Ο κύριος Γιώργος μπήκε αμέσως στο πυροσβεστικό όχημα και ξεκίνησε για το βουνό.
Ο δρόμος περνούσε μέσα από πυκνά δάση, ξύλινα γεφυράκια και μεγάλες στροφές.
Όταν έφτασε στην περιοχή, άφησε το όχημα και συνέχισε με τα πόδια.
Ακολούθησε τα σημάδια του μονοπατιού μέχρι που άκουσε φωνές.
«Εδώ είμαστε!» φώναξαν οι πεζοπόροι.
Ο κύριος Γιώργος χαμογέλασε.
«Μην ανησυχείτε. Όλα είναι καλά.»
Έλεγξε ότι όλοι ήταν ασφαλείς και τους οδήγησε προσεκτικά πίσω στο σωστό μονοπάτι.
Στον δρόμο, τους έδειχνε πώς να αναγνωρίζουν τις πινακίδες των διαδρομών και πώς να προσέχουν όταν περπατούν στο βουνό.
Όταν έφτασαν στην αφετηρία, όλοι τον ευχαρίστησαν με ένα μεγάλο χαμόγελο.
Ο κύριος Γιώργος χαιρέτησε τους πεζοπόρους και επέστρεψε στον πυροσβεστικό σταθμό.
Καθώς ο ήλιος έδυε πίσω από τις κορυφές των βουνών, κοίταξε τον κατακόκκινο ουρανό και ένιωσε περήφανος.
Ήξερε πως κάθε μέρα ήταν μια ευκαιρία να προσφέρει βοήθεια σε όσους τη χρειάζονταν.
Και την επόμενη κιόλας μέρα, ήταν πάλι έτοιμος να φορέσει το κράνος του και να ξεκινήσει για μια νέα αποστολή.
