Η Άννα μπήκε στο γραφείο της ένα όμορφο πρωινό και άνοιξε τον υπολογιστή της.
Πάνω στο γραφείο υπήρχαν σημειώσεις, φάκελοι και ένα μεγάλο ημερολόγιο με όλες τις δουλειές της ημέρας.
Η Άννα αγαπούσε τους αριθμούς, γιατί ήξερε πως πίσω από κάθε αριθμό υπήρχε πάντα μια μικρή ιστορία.
«Πάμε να βάλουμε τα πάντα στη σειρά!» είπε χαμογελώντας.
Ξεκίνησε να οργανώνει τους φακέλους.
Τακτοποιούσε τα στοιχεία προσεκτικά, έλεγχε τους υπολογισμούς και φρόντιζε να μη λείπει τίποτα.
Για την Άννα κάθε λεπτομέρεια είχε σημασία.
Λίγο αργότερα την επισκέφθηκε ένας ιδιοκτήτης ενός μικρού καταστήματος.
Είχε μαζί του πολλά χαρτιά και δεν ήξερε πώς να τα οργανώσει.
Η Άννα τον βοήθησε αμέσως.
Έφτιαξε έναν απλό τρόπο ταξινόμησης και του εξήγησε πώς να βρίσκει εύκολα ό,τι χρειάζεται.
«Τώρα όλα φαίνονται πιο ξεκάθαρα!» της είπε χαρούμενος.
Η ημέρα συνεχίστηκε με νέες εργασίες.
Η Άννα χρησιμοποιούσε όχι μόνο τις γνώσεις της, αλλά και την υπομονή της.
Ήξερε πως η σωστή οργάνωση μπορούσε να κάνει ακόμη και κάτι δύσκολο να φαίνεται πιο απλό.
Το απόγευμα, όταν τελείωσε τη δουλειά της, κοίταξε το γραφείο της.
Όλοι οι φάκελοι ήταν στη θέση τους και όλα είχαν ολοκληρωθεί.
Χαμογέλασε ικανοποιημένη.
Για εκείνη οι αριθμοί δεν ήταν απλά αριθμοί.
Ήταν ένας τρόπος να βοηθά τους ανθρώπους να οργανώνουν καλύτερα τις ιδέες, τα σχέδια και τα όνειρά τους.
