Η Νεράιδα Ίριδα πετούσε ανάμεσα στα σύννεφα, όταν παρατήρησε πως ένα μικρό κομμάτι του ουρανού είχε χάσει τα χρώματά του.
Πλησίασε με περιέργεια.
Όλα γύρω ήταν γκρι, χωρίς τη ζωντάνια που είχε ο υπόλοιπος ουρανός.
«Ας του δώσουμε πάλι χρώμα!» είπε.
Άνοιξε το μικρό της βαλιτσάκι και έβγαλε μαγικά πινέλα γεμάτα φωτεινές αποχρώσεις.
Με απαλές κινήσεις άρχισε να ζωγραφίζει.
Πρώτα πρόσθεσε γαλάζιο στον ουρανό.
Ύστερα έβαλε χρυσό στις ακτίνες του ήλιου και απαλό ροζ στα σύννεφα.
Όσο ζωγράφιζε, ο ουρανός άλλαζε σιγά σιγά.
Λίγο πιο πέρα είδε μερικές σταγόνες βροχής να αιωρούνται στον αέρα.
Η Ίριδα τις άγγιξε απαλά με το πινέλο της και οι σταγόνες γέμισαν με χρώματα.
Ξαφνικά δημιουργήθηκε ένα τεράστιο ουράνιο τόξο που απλώθηκε από τη μία άκρη του ουρανού μέχρι την άλλη.
Η Νεράιδα Ίριδα πέταξε γύρω του χαρούμενη.
Τα χρώματα έλαμπαν και ολόκληρος ο ουρανός είχε γίνει ξανά φωτεινός.
Όταν τελείωσε, μάζεψε τα πινέλα της και κοίταξε το έργο της.
Ήταν σαν ένας τεράστιος πίνακας πάνω από τη γη.
Η Ίριδα συνέχισε το ταξίδι της, έτοιμη να χαρίσει χρώμα και ομορφιά σε όποιο μέρος τη χρειαζόταν.
