Η Μπουμπού το μικρό σκυλάκι ξύπνησε νωρίς ένα ηλιόλουστο πρωινό και βγήκε στον κήπο γεμάτη ενέργεια.
Της άρεσε να εξερευνά και κάθε μέρα ανακάλυπτε κάτι καινούριο.
Καθώς περπατούσε ανάμεσα στα λουλούδια, είδε μια πολύχρωμη πεταλούδα να πετά αργά μπροστά της.
Η Μπουμπού την ακολούθησε με περιέργεια.
Η πεταλούδα πέταξε πάνω από ένα μικρό ξύλινο γεφυράκι, πέρασε μέσα από ένα λιβάδι και σταμάτησε μπροστά σε μια όμορφη ξύλινη πόρτα κρυμμένη πίσω από μεγάλους θάμνους.
Πάνω της υπήρχε μια πινακίδα που έγραφε:
«Καταφύγιο Πεταλούδων».
Η Μπουμπού μπήκε μέσα και έμεινε έκπληκτη.
Ολόκληρος ο χώρος ήταν γεμάτος λουλούδια κάθε χρώματος.
Χιλιάδες πεταλούδες πετούσαν ήρεμα γύρω της, δημιουργώντας ένα πανέμορφο θέαμα.
Άλλες είχαν μπλε φτερά, άλλες πορτοκαλί, άλλες μοβ και άλλες χρυσές λεπτομέρειες που λαμπύριζαν στον ήλιο.
Η Μπουμπού περπατούσε προσεκτικά για να μην ενοχλήσει καμία.
Λίγο πιο πέρα ανακάλυψε ένα μικρό μονοπάτι που οδηγούσε σε έναν γυάλινο θόλο.
Εκεί υπήρχαν σπάνια φυτά και λουλούδια που βοηθούσαν τις πεταλούδες να βρίσκουν τροφή.
Η Μπουμπού παρακολουθούσε με θαυμασμό πώς πετούσαν από λουλούδι σε λουλούδι.
Στη συνέχεια κάθισε δίπλα σε ένα μικρό συντριβάνι.
Το νερό έπεφτε απαλά και δημιουργούσε μικρά ουράνια τόξα.
Οι πεταλούδες πετούσαν γύρω από τις σταγόνες και έμοιαζαν σαν να χόρευαν.
Η Μπουμπού χαμογελούσε συνεχώς.
Πριν φύγει, πέρασε ακόμη μία φορά από όλα τα μονοπάτια του καταφυγίου.
Ήθελε να θυμάται κάθε όμορφη εικόνα που είχε δει.
Καθώς επέστρεφε στο σπίτι της, μια μικρή πεταλούδα πέταξε για λίγο δίπλα της, σαν να την αποχαιρετούσε.
Η Μπουμπού κούνησε χαρούμενα την ουρά της.
Ήξερε πως εκείνη η ημέρα θα έμενε για πάντα στις πιο γλυκές αναμνήσεις της.
Και κάθε φορά που θα έβλεπε μια πεταλούδα να πετά, θα θυμόταν το μαγικό καταφύγιο που είχε ανακαλύψει εκείνο το υπέροχο πρωινό.
