Ο Φρανσουά, ο μικρός σκύλος, αγαπούσε να ανακαλύπτει καινούρια μέρη.
Ένα ηλιόλουστο πρωινό ξεκίνησε τη βόλτα του ακολουθώντας ένα πλακόστρωτο μονοπάτι που δεν είχε περπατήσει ποτέ.
Ύστερα από λίγη ώρα, έφτασε μπροστά σε μια μεγάλη, γαλήνια λίμνη.
Στη μέση της λίμνης υπήρχε ένα πανέμορφο πέτρινο κάστρο.
«Τι εντυπωσιακό μέρος!» είπε ο Φρανσουά.
Μια ξύλινη γέφυρα οδηγούσε μέχρι την είσοδο του κάστρου.
Ο Φρανσουά την πέρασε προσεκτικά και άρχισε να εξερευνά.
Στην αυλή υπήρχαν πολύχρωμα λουλούδια, μεγάλα δέντρα και ένα μικρό σιντριβάνι που έλαμπε κάτω από τον ήλιο.
Ανέβηκε σε έναν ψηλό πύργο και κοίταξε από το παράθυρο.
Από εκεί μπορούσε να δει ολόκληρη τη λίμνη, τα καταπράσινα λιβάδια και τα βουνά που υψώνονταν στον ορίζοντα.
Το απαλό αεράκι έκανε τα δέντρα να χορεύουν και το νερό της λίμνης να λαμπυρίζει σαν καθρέφτης.
Ο Φρανσουά κατέβηκε ξανά στην αυλή και βρήκε έναν όμορφο κήπο γεμάτο τριαντάφυλλα και αρωματικά φυτά.
Περπάτησε αργά στα μικρά μονοπάτια, απολαμβάνοντας τις όμορφες μυρωδιές και τα χρώματα.
Καθώς ο ήλιος άρχισε να δύει, το κάστρο φωτίστηκε από τις χρυσές ακτίνες του.
«Αυτό ήταν ένα ταξίδι που θα θυμάμαι για πάντα», είπε χαμογελώντας.
Ο Φρανσουά πέρασε ξανά τη γέφυρα και πήρε τον δρόμο της επιστροφής, κρατώντας στην καρδιά του τις όμορφες εικόνες από το κάστρο στη λίμνη.
