Η Μπουμπού η σκυλίτσα ξύπνησε ένα όμορφο ανοιξιάτικο πρωινό γεμάτη χαρά.
Τεντώθηκε, κούνησε ζωηρά την ουρά της και βγήκε στον κήπο για να ξεκινήσει τη μέρα της.
Ξαφνικά, παρατήρησε ένα μικρό κόκκινο μπαλόνι δεμένο σε ένα λουλουδάκι.
Από την κορδέλα του κρεμόταν ένα μικρό καρτελάκι.
Η Μπουμπού το διάβασε με περιέργεια.
«Πάρκο των Ευγενικών Εκπλήξεων – Μια ξεχωριστή αποστολή σε περιμένει!»
Μόλις άγγιξε το μπαλόνι με τη μουσούδα της, αυτό άρχισε να πετά αργά μπροστά της.
Η Μπουμπού το ακολούθησε.
Μετά από λίγη διαδρομή έφτασε σε ένα τεράστιο πάρκο γεμάτο πολύχρωμα μονοπάτια, λουλούδια, λίμνες και πανέμορφα δέντρα.
Στην είσοδο την περίμενε ένα χαμογελαστό πάντα με πράσινο καπέλο.
«Καλώς ήρθες, Μπουμπού! Εδώ κάθε καλή πράξη μετατρέπεται σε μια όμορφη έκπληξη.»
Η πρώτη στάση ήταν Ο Κήπος των Χαρούμενων Λουλουδιών.
Κάθε λουλούδι άνοιγε μόνο όταν κάποιος έκανε μια ευγενική πράξη.
Η Μπουμπού βοήθησε ένα μικρό σκαντζόχοιρο να μαζέψει τα μήλα που είχαν κυλήσει στο μονοπάτι.
Αμέσως δεκάδες πολύχρωμα λουλούδια άνθισαν γύρω τους.
«Η καλοσύνη ανθίζει πιο γρήγορα απ' ό,τι φανταζόμαστε», είπε το πάντα.
Στη συνέχεια μπήκαν στο Εργαστήριο των Χαρούμενων Εκπλήξεων.
Εκεί υπήρχαν μικρά κουτιά δεμένα με κορδέλες.
Όμως κανένα δεν περιείχε παιχνίδια.
Το κάθε κουτί έκρυβε μια ιδέα για να χαρίσεις χαμόγελο σε κάποιον.
Μια αγκαλιά.
Μια όμορφη κουβέντα.
Μια βοήθεια.
Μια ευχή.
Η Μπουμπού διάλεξε ένα κουτί που έγραφε:
«Μοίρασε ένα χαμόγελο χωρίς λόγο.»
Μόλις χαμογέλασε στα ζωάκια που περνούσαν, όλα άρχισαν να χαμογελούν κι εκείνα.
Η τελευταία στάση ήταν η πιο μαγική.
Πάνω από μια μεγάλη ξύλινη πύλη έγραφε:
«Η Πλατεία των Χιλίων Χαμόγελων.»
Στο κέντρο υπήρχε ένα μεγάλο συντριβάνι.
Δεν έτρεχε νερό.
Από μέσα του ανέβαιναν μικρές φωτεινές φυσαλίδες.
Κάθε φυσαλίδα περιείχε μια όμορφη ανάμνηση.
Η Μπουμπού άγγιξε μία απαλά.
Είδε δύο φίλους να παίζουν μαζί.
Άλλη έδειχνε μια οικογένεια να γελά γύρω από ένα τραπέζι.
Μια τρίτη έδειχνε ένα παιδί να βοηθά έναν ηλικιωμένο να περάσει τον δρόμο.
«Όλες αυτές οι στιγμές έγιναν επειδή κάποιος διάλεξε να είναι ευγενικός», είπε το πάντα.
«Οι μικρές πράξεις μπορούν να κάνουν μια ολόκληρη μέρα πιο όμορφη.»
Πριν φύγει, το πάντα της χάρισε ένα μικρό χρυσό κουδουνάκι.
Δεν έκανε δυνατό ήχο.
Κουδούνιζε μόνο όταν η Μπουμπού έκανε μια πράξη καλοσύνης χωρίς να περιμένει τίποτα ως αντάλλαγμα.
Η Μπουμπού το κρέμασε στο περιλαίμιό της και πήρε τον δρόμο της επιστροφής.
Από εκείνη την ημέρα δεν έχανε καμία ευκαιρία να βοηθήσει τους φίλους της, να μοιραστεί ένα χαμόγελο ή να προσφέρει μια μικρή καλή πράξη.
Και κάθε φορά που το μικρό κουδουνάκι ακουγόταν γλυκά, θυμόταν πως οι μεγαλύτερες εκπλήξεις γεννιούνται από τις πιο μικρές πράξεις αγάπης και καλοσύνης.
