Η Κοτούλα η Καλή ξύπνησε ένα όμορφο πρωινό γεμάτη ενέργεια.
Εκείνη την ημέρα είχε προγραμματίσει να επισκεφθεί ένα μέρος που ήθελε να γνωρίσει εδώ και πολύ καιρό.
Το περίφημο Μουσείο των Παιχνιδιών.
Μόλις έφτασε, αντίκρισε ένα μεγάλο πέτρινο κτίριο με πολύχρωμες σημαίες στην είσοδο.
Πάνω από την πόρτα υπήρχε μια πινακίδα που έγραφε:
«Καλώς ήρθατε στο Μουσείο των Παιχνιδιών».
Η Κοτούλα μπήκε μέσα και τα μάτια της άνοιξαν διάπλατα.
Η πρώτη αίθουσα ήταν γεμάτη ξύλινα παιχνίδια από παλιές εποχές.
Υπήρχαν μικρά αλογάκια, σβούρες, κουκλοθέατρα και τρενάκια που κινούνταν πάνω σε ξύλινες ράγες.
Στη δεύτερη αίθουσα ανακάλυψε παιχνίδια από διάφορες χώρες του κόσμου.
Κάθε παιχνίδι είχε τη δική του ιστορία και τον δικό του τρόπο κατασκευής.
Η Κοτούλα διάβαζε με μεγάλο ενδιαφέρον τις πληροφορίες και μάθαινε συνεχώς κάτι καινούριο.
Λίγο πιο πέρα υπήρχε το Εργαστήριο Δημιουργίας.
Εκεί οι επισκέπτες μπορούσαν να κατασκευάσουν το δικό τους παιχνίδι.
Η Κοτούλα πήρε χρωματιστά ξυλάκια, μικρές ρόδες και κορδέλες και άρχισε να δημιουργεί ένα μικρό καροτσάκι.
Με υπομονή και φαντασία το ολοκλήρωσε και το στόλισε με έντονα χρώματα.
Οι υπεύθυνοι του μουσείου τη συνεχάρησαν για την όμορφη κατασκευή της και της χάρισαν ένα αναμνηστικό δίπλωμα δημιουργικότητας.
Πριν φύγει, ανέβηκε στην τελευταία αίθουσα του μουσείου.
Εκεί υπήρχε μια μεγάλη γυάλινη οροφή από όπου έμπαινε άπλετο φως.
Γύρω της κρέμονταν εκατοντάδες πολύχρωμοι χαρταετοί που έμοιαζαν σαν να πετούσαν μέσα στον αέρα.
Η εικόνα ήταν πραγματικά μαγική.
Η Κοτούλα χαμογέλασε.
Κατάλαβε πως τα παιχνίδια δεν είναι μόνο για διασκέδαση.
Μας βοηθούν να χρησιμοποιούμε τη φαντασία μας, να δημιουργούμε και να ανακαλύπτουμε συνεχώς καινούρια πράγματα.
Με αυτή τη σκέψη πήρε τον δρόμο της επιστροφής, κρατώντας το μικρό ξύλινο καροτσάκι που είχε φτιάξει και ανυπομονώντας ήδη για την επόμενη όμορφη περιπέτειά της.
