Ο Τάνγκο ξύπνησε ένα όμορφο πρωινό στη ζούγκλα και άνοιξε τα μάτια του γεμάτος χαρά.
Οι ακτίνες του ήλιου περνούσαν μέσα από τα μεγάλα φύλλα και τα πουλιά τραγουδούσαν από κλαδί σε κλαδί.
Εκείνη την ημέρα είχε μια διαφορετική ιδέα.
Ήθελε να φτιάξει ένα ξεχωριστό μέρος όπου θα μπορούσε να ξεκουράζεται, να σκέφτεται και να βλέπει ολόκληρη τη ζούγκλα από ψηλά.
«Θα φτιάξω το πιο όμορφο σπίτι πάνω στα δέντρα!» είπε ενθουσιασμένος.
Ξεκίνησε λοιπόν να ψάχνει το κατάλληλο σημείο.
Μετακινούνταν με ευκολία από κλαδί σε κλαδί μέχρι που βρήκε ένα μεγάλο και δυνατό δέντρο.
Ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόταν.
Ο Τάνγκο άρχισε τη δουλειά.
Μάζεψε υλικά από τη φύση και δημιούργησε σιγά σιγά το μικρό του καταφύγιο.
Έφτιαξε ένα σημείο για να κάθεται, ένα μέρος για να παρατηρεί τη ζούγκλα και μια γωνιά γεμάτη όμορφα αντικείμενα που είχε βρει στις εξερευνήσεις του.
Καθώς δούλευε, πέρασαν από εκεί οι φίλοι του.
Εντυπωσιάστηκαν και αποφάσισαν να τον βοηθήσουν.
Άλλος έφερνε υλικά, άλλος έδινε ιδέες και όλοι μαζί έκαναν το σπίτι ακόμη καλύτερο.
Όταν τελείωσαν, ανέβηκαν όλοι επάνω.
Η θέα ήταν μοναδική.
Μπορούσαν να δουν τα μεγάλα δέντρα, τα ποτάμια και όλα τα όμορφα σημεία της ζούγκλας.
Το απόγευμα ο ουρανός γέμισε χρώματα και ο Τάνγκο κάθισε στο καινούριο του σπίτι χαμογελώντας.
Ήταν περήφανος.
Όχι μόνο επειδή είχε φτιάξει κάτι όμορφο.
Αλλά επειδή κατάλαβε πως μια ιδέα μπορεί να γίνει ακόμα καλύτερη όταν τη μοιράζεσαι με φίλους.
Και από εκείνη την ημέρα το σπίτι πάνω στα δέντρα έγινε το αγαπημένο σημείο συνάντησης όλης της ζούγκλας.
