Η Νίνα η καμηλοπάρδαλη απολάμβανε τη βόλτα της στη ζούγκλα, όταν ένα πολύχρωμο πουλί προσγειώθηκε πάνω σε ένα κλαδί και της άφησε ένα παράξενο φύλλο.
Πάνω στο φύλλο ήταν ζωγραφισμένο ένα τεράστιο λουλούδι και μια μικρή πυξίδα.
«Τι να σημαίνει άραγε αυτό;» αναρωτήθηκε η Νίνα.
Γεμάτη περιέργεια, αποφάσισε να ακολουθήσει την κατεύθυνση που έδειχνε η πυξίδα.
Περπάτησε δίπλα από ποτάμια, πέρασε μέσα από πυκνά δέντρα και ανέβηκε σε έναν λόφο που δεν είχε ξαναεπισκεφθεί.
Καθώς ο ήλιος ανέβαινε ψηλά, η Νίνα παρατήρησε ένα μονοπάτι κρυμμένο πίσω από μεγάλες φτέρες.
Το ακολούθησε και ξαφνικά βρέθηκε μπροστά σε ένα απίστευτο θέαμα.
Μια ολόκληρη κοιλάδα γεμάτη γιγάντια λουλούδια.
Οι μαργαρίτες ήταν ψηλότερες από τα δέντρα.
Οι τουλίπες έμοιαζαν με πολύχρωμους πύργους.
Και οι πεταλούδες είχαν χρώματα που η Νίνα δεν είχε ξαναδεί ποτέ.
«Είναι σαν όνειρο!» είπε χαρούμενα.
Καθώς εξερευνούσε την κοιλάδα, ανακάλυψε μια μικρή λίμνη με νερό τόσο καθαρό που καθρέφτιζε τον ουρανό.
Στο κέντρο της λίμνης υπήρχε ένα λουλούδι που άνοιγε μόνο όταν το φως του ήλιου έπεφτε ακριβώς πάνω του.
Η Νίνα κάθισε στη σκιά ενός μεγάλου δέντρου και παρατηρούσε το μαγικό τοπίο μέχρι το ηλιοβασίλεμα.
Πριν φύγει, υποσχέθηκε στον εαυτό της πως θα επέστρεφε ξανά.
Γιατί ήξερε ότι η ζούγκλα έκρυβε ακόμα πολλά μυστικά.
