Ο Αστέριος ξεκίνησε την πρωινή του βόλτα στον βυθό, όταν παρατήρησε μια σειρά από μεγάλους βράχους τοποθετημένους ο ένας δίπλα στον άλλον.
Πλησίασε με περιέργεια.
Οι βράχοι σχημάτιζαν έναν τεράστιο λαβύρινθο με πολλά διαφορετικά περάσματα.
«Ας δω πού οδηγούν!» είπε χαρούμενα.
Μπήκε στο πρώτο μονοπάτι και άρχισε να εξερευνά.
Κάθε στροφή αποκάλυπτε και μια καινούρια εικόνα.
Σε ένα σημείο βρήκε μια μεγάλη αμμώδη αυλή, ενώ λίγο πιο πέρα υπήρχαν πανύψηλοι βράχοι με παράξενα σχέδια που είχε δημιουργήσει η θάλασσα.
Ο Αστέριος συνέχισε χωρίς βιασύνη.
Σε ένα άλλο πέρασμα ανακάλυψε έναν κυκλικό χώρο με λείες πέτρες διαφορετικών μεγεθών, τοποθετημένες σαν ένα τεράστιο παζλ.
Έμεινε για λίγο να τις παρατηρεί.
Ύστερα ακολούθησε μια άλλη διαδρομή που τον οδήγησε στην έξοδο του λαβύρινθου.
Μπροστά του απλωνόταν ένας ανοιχτός βυθός με χρυσή άμμο που λαμπύριζε κάτω από το φως του ήλιου.
Ο Αστέριος στάθηκε για λίγο και κοίταξε πίσω του.
Ο πέτρινος λαβύρινθος έμοιαζε ακόμη πιο εντυπωσιακός από μακριά.
Χαμογέλασε.
Είχε ανακαλύψει ακόμη ένα ξεχωριστό μέρος του απέραντου βυθού.
Με ήρεμες κινήσεις συνέχισε την εξερεύνησή του, γνωρίζοντας πως κάθε νέα διαδρομή στη θάλασσα έκρυβε μια διαφορετική έκπληξη.
