Ο Άλεξ κολυμπούσε στα ανοιχτά, όταν παρατήρησε μια παράξενη γαλάζια λάμψη να βγαίνει μέσα από έναν βραχώδη σχηματισμό.
Η περιέργειά του μεγάλωσε.
Πλησίασε αργά και ανακάλυψε μια μεγάλη θαλάσσια σπηλιά.
Μόλις μπήκε στο εσωτερικό της, όλα γύρω του φωτίστηκαν με ένα απαλό γαλάζιο χρώμα.
Το φως έμπαινε από μικρά ανοίγματα στην οροφή και έκανε το νερό να μοιάζει σαν κρύσταλλο.
Ο Άλεξ συνέχισε να εξερευνά τη σπηλιά.
Στο βάθος υπήρχε μια τεράστια πέτρινη αίθουσα με λείους βράχους που είχαν παράξενα σχήματα.
Άλλοι έμοιαζαν με γιγάντιες στήλες και άλλοι με μεγάλους θόλους.
Ο Άλεξ έκανε έναν μεγάλο κύκλο γύρω από την αίθουσα και ύστερα πέρασε μέσα από ένα στενό άνοιγμα.
Από την άλλη πλευρά τον περίμενε μια μικρή υποβρύχια λίμνη.
Το νερό εκεί ήταν τόσο ήρεμο, που αντανακλούσε το φως σαν καθρέφτης.
Ο Άλεξ στάθηκε για λίγο και παρατηρούσε τις φωτεινές αντανακλάσεις να κινούνται στους βράχους.
Ύστερα πήρε φόρα και έκανε ένα μεγάλο άλμα προς την επιφάνεια.
Βγήκε έξω από τη σπηλιά και αντίκρισε τον ήλιο να λάμπει πάνω από τη θάλασσα.
Έμεινε για λίγο να απολαμβάνει τον καθαρό αέρα και τον απέραντο γαλάζιο ορίζοντα.
Στη συνέχεια βούτηξε ξανά στο νερό και συνέχισε το ταξίδι του.
Ήξερε πως ο βυθός έκρυβε αμέτρητα εντυπωσιακά μέρη και πως κάθε νέα εξερεύνηση μπορούσε να τον οδηγήσει σε μια ακόμη όμορφη ανακάλυψη.
