Η Ρίνα ήταν ένα παιχνιδιάρικο δελφίνι που αγαπούσε να κάνει εντυπωσιακές φιγούρες μέσα στη θάλασσα. Όταν κολυμπούσε, οι κινήσεις της ήταν τόσο κομψές, που όλοι την αποκαλούσαν «η μπαλαρίνα του ωκεανού».
Ένα ήρεμο πρωινό η θάλασσα ήταν σχεδόν ακίνητη. Η Ρίνα πήρε φόρα, ανέβηκε στην επιφάνεια και έκανε μια ψηλή περιστροφή στον αέρα πριν βουτήξει ξανά στο νερό.
Οι μικροί κυματισμοί άνοιξαν γύρω της σαν κύκλοι.
«Αυτό ήταν υπέροχο!» είπε γελώντας.
Συνέχισε το ταξίδι της και έφτασε σε έναν ανοιχτό κόλπο. Εκεί τα κύματα έφταναν απαλά στην ακτή και ύστερα επέστρεφαν στη θάλασσα με τον ίδιο αργό ρυθμό.
Η Ρίνα άρχισε να κινείται μαζί τους.
Άλλοτε ανέβαινε στην κορυφή ενός κύματος και άλλοτε γλιστρούσε απαλά προς τα κάτω, σαν να ακολουθούσε έναν αόρατο χορό.
Καθώς περνούσε η ώρα, ο άνεμος δυνάμωσε λίγο και τα κύματα έγιναν μεγαλύτερα.
Η Ρίνα έκανε μια στροφή, ύστερα άλλη μία και τέλος ένα ψηλό άλμα πάνω από το νερό.
Για μια στιγμή έμοιαζε σαν να χόρευε στον αέρα.
Όταν ξαναβούτηξε, ο ήλιος φώτισε την επιφάνεια της θάλασσας και οι ακτίνες του έφτασαν μέχρι τον βυθό.
Η Ρίνα συνέχισε να κολυμπά ήρεμα, απολαμβάνοντας τη δροσιά του νερού.
Καθώς πλησίαζε το απόγευμα, η θάλασσα έγινε ξανά γαλήνια.
Η Ρίνα σταμάτησε για λίγο στην επιφάνεια και κοίταξε τον ορίζοντα.
«Κάθε κύμα έχει τον δικό του ρυθμό», σκέφτηκε.
Με ένα τελευταίο χαρούμενο άλμα συνέχισε το ταξίδι της, έτοιμη να ανακαλύψει το επόμενο όμορφο μέρος όπου θα μπορούσε να χορέψει μαζί με τη θάλασσα.
