Η Γαρίδα ήταν η πιο γνωστή οδοντίατρος του βυθού. Το μικρό της ιατρείο βρισκόταν δίπλα σε έναν μεγάλο βράχο και κάθε μέρα το φρόντιζε με πολλή αγάπη, ώστε να είναι καθαρό, φωτεινό και φιλόξενο.
Ένα πρωινό αποφάσισε πως είχε έρθει η ώρα να του δώσει μια καινούρια όψη.
Πρώτα τακτοποίησε προσεκτικά τα εργαλεία της στα ράφια. Έπειτα γυάλισε το μικρό της γραφείο, καθάρισε τα παράθυρα και στόλισε την είσοδο με όμορφα θαλάσσια φυτά.
Στη συνέχεια κρέμασε στον τοίχο έναν μεγάλο καθρέφτη, ώστε όποιος επισκεπτόταν το ιατρείο να μπορεί να χαμογελά πριν φύγει.
Η Γαρίδα κοίταξε γύρω της με ικανοποίηση.
«Τώρα είναι ακόμα πιο όμορφο!» είπε.
Λίγο αργότερα άνοιξε την πόρτα του ιατρείου και ο καθαρός θαλασσινός αέρας μπήκε μέσα.
Οι ακτίνες του ήλιου περνούσαν από την επιφάνεια της θάλασσας και φώτιζαν απαλά τον χώρο, δημιουργώντας όμορφα σχέδια στους τοίχους.
Η Γαρίδα κάθισε για λίγο στην καρέκλα της και οργάνωσε το πρόγραμμα της ημέρας.
Της άρεσε να είναι όλα στη θέση τους πριν ξεκινήσει η δουλειά.
Όταν όλα ήταν έτοιμα, βγήκε για μια μικρή βόλτα έξω από το ιατρείο.
Ο βυθός ήταν ήρεμος και το νερό τόσο καθαρό, που μπορούσε να δει μακριά.
Γύρισε ξανά στην είσοδο και κοίταξε το μικρό της ιατρείο.
Χαμογέλασε με περηφάνια.
Ήξερε πως ένας όμορφος και περιποιημένος χώρος έκανε κάθε μέρα να ξεκινά με τον καλύτερο τρόπο.
Και έτσι, περίμενε με χαρά να ανοίξει η πόρτα και να αρχίσει άλλη μία όμορφη ημέρα στον βυθό.
