Ο Τζακ και η Τζίνη ξεκίνησαν για ακόμη ένα ταξίδι, αναζητώντας έναν προορισμό διαφορετικό από όλους τους προηγούμενους.
Μετά από αρκετή διαδρομή έφτασαν σε μια παλιά πόλη που ήταν γνωστή για κάτι πολύ ξεχωριστό.
Εκεί υπήρχε το μεγαλύτερο μουσείο ρολογιών που είχαν δει ποτέ.
Μόλις μπήκαν μέσα, εντυπωσιάστηκαν.
Οι αίθουσες ήταν γεμάτες με ρολόγια κάθε μεγέθους και σχήματος.
Υπήρχαν τεράστια ρολόγια τοίχου, μικροσκοπικά ρολόγια τσέπης και περίεργοι μηχανισμοί με εκατοντάδες γρανάζια.
«Είναι σαν να ταξιδεύουμε μέσα στον χρόνο!» είπε ο Τζακ.
Προχώρησαν στην πρώτη αίθουσα.
Εκεί υπήρχε ένα ρολόι τόσο μεγάλο, που τα γρανάζια του φαίνονταν να κινούνται πίσω από έναν γυάλινο τοίχο.
Ο Τζακ και η Τζίνη παρακολουθούσαν με θαυμασμό πώς κάθε μικρό κομμάτι βοηθούσε όλα τα υπόλοιπα να λειτουργούν.
Στην επόμενη αίθουσα βρήκαν ρολόγια από διάφορα μέρη του κόσμου.
Κάθε ένα είχε διαφορετικό σχέδιο και διαφορετική ιστορία.
Άλλα ήταν φτιαγμένα από ξύλο, άλλα από μέταλλο και άλλα ήταν διακοσμημένα με όμορφες ζωγραφιές.
Λίγο πιο μέσα ανακάλυψαν ένα εργαστήριο επισκευής.
Ένας τεχνίτης τούς έδειξε πώς καθαρίζει και διορθώνει τους μικρούς μηχανισμούς με μεγάλη προσοχή.
Η Τζίνη έγραψε στο ημερολόγιό της όλα όσα έμαθαν.
Πριν φύγουν, ανέβηκαν στον τελευταίο όροφο του μουσείου.
Εκεί υπήρχε ένα μεγάλο παράθυρο με θέα ολόκληρη την πόλη.
Ξαφνικά όλα τα ρολόγια του μουσείου χτύπησαν μαζί την ώρα.
Ο ήχος ακούστηκε παντού σαν μια μεγάλη μελωδία.
Ο Τζακ και η Τζίνη χαμογέλασαν.
Κατάλαβαν πως κάθε μέρος που επισκέπτονται έχει τη δική του ιστορία και πως τα πιο απρόσμενα ταξίδια μπορούν να γίνουν οι πιο όμορφες αναμνήσεις.
