Ο Τζακ και η Τζίνη ξύπνησαν γεμάτοι ενθουσιασμό, γιατί η χρυσή υδρόγειος που είχαν στο δωμάτιό τους άρχισε να περιστρέφεται μόνη της.
Ένα φωτεινό σημείο σταμάτησε πάνω σε ένα μεγάλο νησί, στα ανατολικά της Αφρικής.
«Σήμερα πάμε στη Μαδαγασκάρη!» είπε χαμογελώντας η Τζίνη.
Μέσα σε λίγη ώρα επιβιβάστηκαν στο αεροπλάνο τους και ξεκίνησαν το ταξίδι.
Καθώς πλησίαζαν, αντίκρισαν ένα νησί γεμάτο καταπράσινα δάση, χρυσές παραλίες, εντυπωσιακούς βράχους και απέραντες εκτάσεις με παράξενα δέντρα.
Η πρώτη τους στάση ήταν η περίφημη Λεωφόρος των Μπαομπάμπ.
Τα τεράστια αυτά δέντρα είχαν χοντρούς κορμούς και έμοιαζαν σαν να είχαν φυτευτεί... ανάποδα.
Ένας τοπικός ξεναγός τους εξήγησε ότι μερικά από αυτά τα δέντρα είναι εκατοντάδων ετών και αποτελούν ένα από τα πιο γνωστά φυσικά αξιοθέατα της χώρας.
Στη συνέχεια περπάτησαν μέσα σε ένα τροπικό δάσος.
Εκεί άκουγαν συνεχώς διαφορετικές φωνές ζώων και πουλιών.
Ξαφνικά, ένα μικρό λεμούριο πήδηξε από κλαδί σε κλαδί και στάθηκε απέναντί τους.
Με τα μεγάλα του μάτια και τη μακριά ριγέ ουρά του έμοιαζε πραγματικά ξεχωριστό.
Ο ξεναγός τούς είπε ότι οι λεμούριοι ζουν φυσικά μόνο στη Μαδαγασκάρη και υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη.
Λίγο αργότερα έφτασαν σε ένα φυσικό πάρκο με πολύχρωμους χαμαιλέοντες.
Ο Τζακ παρατήρησε έναν μικροσκοπικό χαμαιλέοντα να αλλάζει σταδιακά αποχρώσεις καθώς μετακινούνταν πάνω σε ένα φύλλο.
«Η φύση πάντα βρίσκει τρόπους να μας εκπλήσσει», είπε με θαυμασμό.
Το μεσημέρι επισκέφθηκαν μια παραθαλάσσια κοινότητα.
Οι κάτοικοι τους έδειξαν πώς κατασκευάζουν παραδοσιακές ξύλινες βάρκες και πώς προστατεύουν τις ακτές και τους κοραλλιογενείς υφάλους.
Οι δύο φίλοι έμαθαν πόσο σημαντικό είναι να φροντίζουμε τη θάλασσα και τα πλάσματα που ζουν μέσα σε αυτή.
Πριν δύσει ο ήλιος, ανέβηκαν σε έναν λόφο με θέα ολόκληρο το νησί.
Από εκεί έβλεπαν τα μπαομπάμπ να φωτίζονται από τις πορτοκαλί ακτίνες του ήλιου, ενώ τα πουλιά πετούσαν πάνω από το δάσος.
Η εικόνα ήταν μαγευτική.
Πριν φύγουν, η Τζίνη σημείωσε στο ταξιδιωτικό ημερολόγιό της:
«Η Μαδαγασκάρη είναι ένας τόπος όπου η φύση δημιουργεί θαύματα που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στον κόσμο.»
Ο Τζακ συμφώνησε χαμογελώντας.
Καθώς το αεροπλάνο τους απογειωνόταν, κοίταξαν για τελευταία φορά το πανέμορφο νησί.
Ήξεραν ότι κάθε χώρα που επισκέπτονταν τούς χάριζε όχι μόνο όμορφες εικόνες, αλλά και νέες γνώσεις για τον κόσμο.
Και με αυτή τη σκέψη, άνοιξαν ξανά τον χάρτη τους, έτοιμοι να ανακαλύψουν τον επόμενο συναρπαστικό προορισμό.
