Ο Χαμογελαστός Ήλιος ξύπνησε νωρίς ένα λαμπερό καλοκαιρινό πρωινό.
Άπλωσε τις χρυσές του ακτίνες πάνω από βουνά, θάλασσες, δάση και λιβάδια και χαμογέλασε βλέποντας τον κόσμο να ξυπνά.
«Σήμερα θα κάνω μια μεγάλη βόλτα στον ουρανό!» είπε γεμάτος χαρά.
Καθώς ανέβαινε ψηλά, συνάντησε μικρά αφράτα συννεφάκια που ταξίδευαν με τον άνεμο.
«Καλημέρα!» του φώναξαν όλα μαζί.
«Καλημέρα, φίλοι μου!» απάντησε ο Χαμογελαστός Ήλιος και οι ακτίνες του έκαναν τα σύννεφα να αποκτήσουν χρυσαφένιες ανταύγειες.
Λίγο αργότερα έφτασε στο Ουράνιο Πάρκο, ένα μαγικό μέρος όπου συγκεντρώνονταν όλα τα σύννεφα πριν ξεκινήσουν τα ταξίδια τους.
Εκεί υπήρχαν μεγάλες αψίδες από ουράνια τόξα, κρυστάλλινα σιντριβάνια φωτός και κήποι γεμάτοι πολύχρωμα αστερόλουλουδα.
Ο Χαμογελαστός Ήλιος περπάτησε ανάμεσα στα μονοπάτια και θαύμασε κάθε γωνιά του πάρκου.
Στη συνέχεια επισκέφθηκε το Παρατηρητήριο του Ουρανού.
Από εκεί μπορούσε να δει ολόκληρη τη Γη.
Θάλασσες που λαμπύριζαν, καταπράσινα δάση, χιονισμένες κορυφές και πολύχρωμες πόλεις απλώνονταν μέχρι τον ορίζοντα.
Η θέα ήταν πραγματικά μαγευτική.
Το μεσημέρι οργανώθηκε η μεγάλη Γιορτή του Ουρανού.
Τα σύννεφα σχημάτιζαν αστεία σχέδια, οι ακτίνες του Ήλιου δημιουργούσαν φωτεινά μονοπάτια και ένα μεγάλο ουράνιο τόξο εμφανίστηκε στον ορίζοντα, σκορπίζοντας χρώματα παντού.
Όλοι διασκέδαζαν και γελούσαν.
Καθώς πλησίαζε το απόγευμα, ο ουρανός άρχισε να γεμίζει πορτοκαλί, χρυσαφένιες και ροζ αποχρώσεις.
Ο Χαμογελαστός Ήλιος στάθηκε για λίγο και κοίταξε τον κόσμο από ψηλά.
Χαμογέλασε ακόμη πιο πλατιά.
Ήξερε πως είχε χαρίσει μια όμορφη ημέρα σε μικρούς και μεγάλους.
Πριν αποχαιρετήσει τον ουρανό, είπε:
«Αύριο θα επιστρέψω ξανά με τις πρώτες ακτίνες μου για να φωτίσω έναν καινούριο κόσμο γεμάτο χαμόγελα και νέες περιπέτειες.»
Και καθώς έδυε αργά πίσω από τα βουνά, ο ουρανός γέμισε με τα πιο όμορφα χρώματα, υποσχόμενος πως μια ακόμη υπέροχη ημέρα θα ξεκινούσε πολύ σύντομα.
