Μια φορά κι έναν καιρό, σε έναν φωτεινό και χαρούμενο κήπο, ζούσε ένας μικρός αρακάς με μεγάλο όνειρο.
Δεν ήθελε απλώς να μεγαλώσει και να γίνει μεγάλος...
Ήθελε να γίνει ροκ σταρ!
Κάθε πρωί στεκόταν πάνω σε ένα φυλλαράκι, έκλεινε τα μάτια και τραγουδούσε δυνατά, σαν να είχε μπροστά του χιλιάδες θεατές. Η φωνή του γέμιζε τον κήπο και τα λουλούδια κουνούσαν ρυθμικά τα πέταλά τους.
Μια μέρα είπε δυνατά:
- «Δεν θέλω να τραγουδάω μόνος μου. Θέλω μπάντα!»
Και τότε άρχισε να ψάχνει τους κατάλληλους φίλους.
Πρώτη συνάντησε την Τομάτα, που έπαιζε υπέροχα το σαξόφωνο.
- «Θες να παίξουμε μαζί;» τη ρώτησε.
- «Φυσικά!» απάντησε εκείνη και έβγαλε μια νότα που έκανε τις πεταλούδες να χορεύουν.
Ύστερα βρήκε το Σέλερι, που κρατούσε μια κιθάρα φτιαγμένη από κλαδάκια.
- «Εγώ θα δίνω τον ρυθμό!» είπε χαμογελώντας.
Μετά γνώρισε τη Μελιτζάνα, τη νταρντάνα του κήπου, που χτυπούσε τα ντραμς με πάθος και χαμόγελο.
- «Χωρίς ρυθμό, δεν υπάρχει μουσική!» φώναξε.
Τέλος, πήγε στον φίλο του το Καρότο, που έπαιζε πιάνο με γλυκές μελωδίες.
- «Η μουσική ενώνει καρδιές», είπε και κάθισε στο πιάνο του.
Και έτσι… γεννήθηκε η πιο απίθανη μπάντα του κήπου.
Το ίδιο βράδυ έδωσαν την πρώτη τους συναυλία.
Ο κήπος φωτίστηκε, τα λουλούδια κουνιόντουσαν ρυθμικά και όλα τα λαχανικά τραγουδούσαν μαζί τους.
Ο Αρακάς στάθηκε μπροστά, πήρε το μικρόφωνο και τραγούδησε με όλη του την καρδιά, ντυμένος ροκ σταρ με το δερμάτινο τζάκετ του.
Η φωνή του γέμισε χαρά, μουσική και όνειρα.
Και τότε κατάλαβε κάτι πολύ σημαντικό:
Δεν χρειάζεται να είσαι μεγάλος για να κάνεις κάτι σπουδαίο.
Αρκεί να πιστεύεις στο όνειρό σου και να έχεις φίλους δίπλα σου.
Από εκείνη τη μέρα, ο Αρακάς και η μπάντα του ταξιδεύουν από κήπο σε κήπο,
γεμίζοντας τον κόσμο μουσική, γέλια και χαρά.
