Ο Φασόλης άνοιξε μια μικρή ξύλινη πόρτα και μπήκε σε ένα εργαστήριο γεμάτο παράξενα αντικείμενα.
Στα ράφια υπήρχαν γρανάζια, τροχοί, ελατήρια, μικρά εργαλεία και σχέδια κρεμασμένα στους τοίχους.
«Εδώ σίγουρα θα φτιάχνονται απίθανες εφευρέσεις!» είπε γεμάτος περιέργεια.
Περπάτησε αργά ανάμεσα στους πάγκους και παρατήρησε μια μηχανή με μεγάλους περιστρεφόμενους τροχούς.
Δίπλα της υπήρχε ένας μικρός μεταλλικός ανεμιστήρας που κινούνταν μόνος του όταν τον φυσούσε ο αέρας.
Λίγο πιο πέρα βρήκε έναν πάγκο γεμάτο ξύλινα μοντέλα αεροπλάνων, αυτοκινήτων και πλοίων.
Τα εξέταζε ένα ένα, θαυμάζοντας τις μικρές λεπτομέρειες.
Στη γωνία του εργαστηρίου υπήρχε ένας τεράστιος πίνακας γεμάτος σχέδια και πολύχρωμες σημειώσεις.
Ο Φασόλης στάθηκε μπροστά του και προσπαθούσε να φανταστεί πώς θα έμοιαζαν όλες αυτές οι κατασκευές όταν ολοκληρώνονταν.
Έπειτα ανέβηκε σε ένα μικρό σκαμπό και κοίταξε από ένα στρογγυλό παράθυρο.
Ακριβώς έξω υπήρχε ένας όμορφος κήπος γεμάτος πολύχρωμα λουλούδια και μικρούς ανεμόμυλους.
Το θέαμα ήταν υπέροχο.
Ο Φασόλης έκανε έναν τελευταίο γύρο στο εργαστήριο πριν κατευθυνθεί προς την έξοδο.
Χαμογέλασε.
Ήξερε πως κάθε μεγάλη ιδέα ξεκινά από μια μικρή σκέψη και πως η φαντασία μπορεί να μετατρέψει τα πιο απλά υλικά σε κάτι πραγματικά μοναδικό.
