Ο Ντόζας έφτασε νωρίς το πρωί σε έναν μεγάλο άδειο χώρο όπου θα δημιουργούνταν ένα ολοκαίνουριο πάρκο.
Μπροστά του υπήρχαν σωροί από χώμα, πέτρες και ξύλα που έπρεπε να μπουν στη σωστή θέση.
«Ώρα για δουλειά!» είπε με ενθουσιασμό.
Έβαλε μπροστά τη μεγάλη λεπίδα του και άρχισε να ισιώνει προσεκτικά το έδαφος.
Με αργές και σταθερές κινήσεις έσπρωχνε το χώμα και δημιουργούσε μεγάλες επίπεδες επιφάνειες.
Λίγο αργότερα βοήθησε να ανοίξουν οι χώροι όπου θα φυτεύονταν τα δέντρα.
Κάθε σημείο έπρεπε να είναι έτοιμο με μεγάλη ακρίβεια.
Ο Ντόζας συνέχισε τη δουλειά του χωρίς να σταματήσει.
Μετέφερε μεγάλες ποσότητες χώματος, καθάρισε τον χώρο και βοήθησε ώστε όλα να αρχίσουν να παίρνουν μορφή.
Μετά από αρκετή ώρα, η εικόνα είχε αλλάξει εντελώς.
Εκεί που πριν υπήρχε μόνο ένας άδειος χώρος, τώρα άρχιζαν να φαίνονται οι πρώτες διαδρομές του νέου πάρκου.
Οι κηπουροί φύτεψαν δέντρα, έβαλαν λουλούδια και ετοίμασαν μεγάλες πράσινες εκτάσεις.
Ο Ντόζας έκανε έναν τελευταίο έλεγχο για να βεβαιωθεί πως όλα ήταν έτοιμα.
Όταν ολοκληρώθηκε η ημέρα, στάθηκε στην είσοδο του νέου πάρκου.
Ένιωθε χαρούμενος που είχε βοηθήσει να δημιουργηθεί κάτι όμορφο από την αρχή.
Ήξερε πως με προσπάθεια, συνεργασία και φροντίδα, ένας άδειος χώρος μπορεί να μεταμορφωθεί σε ένα μέρος γεμάτο ζωή.
