Η Κλέα ήταν ένα χαρούμενο καθαριστικό αυτοκινητάκι που αγαπούσε να βλέπει τους δρόμους να λάμπουν.
Κάθε πρωί ξεκινούσε τη βόλτα της με ένα μεγάλο χαμόγελο και έναν γεμάτο κουβά με καθαρό νερό.
Ένα ηλιόλουστο πρωινό έφτασε στην κεντρική πλατεία της πόλης.
Εκεί υπήρχαν πολλά παγκάκια, όμορφα λουλούδια, σιντριβάνια και μεγάλα πλακόστρωτα μονοπάτια.
«Σήμερα θα την κάνω να αστράφτει!» είπε η Κλέα.
Άρχισε να σκουπίζει προσεκτικά τα φύλλα που είχαν πέσει από τα δέντρα.
Στη συνέχεια καθάρισε τα πλακάκια γύρω από το σιντριβάνι.
Έπειτα γυάλισε τα παγκάκια μέχρι που άρχισαν να λάμπουν στον ήλιο.
Καθώς περνούσε από κάθε γωνιά, η πλατεία γινόταν όλο και πιο όμορφη.
Τα λουλούδια έδειχναν πιο ζωηρά.
Το νερό του σιντριβανιού λαμπύριζε.
Και τα πλακόστρωτα έμοιαζαν σαν καινούρια.
Όταν ολοκλήρωσε τη δουλειά της, κάθισε για λίγο δίπλα στο μεγάλο πλατάνι και θαύμαζε το αποτέλεσμα.
Σε λίγο άρχισαν να φτάνουν οι πρώτοι επισκέπτες.
Τα παιδιά έπαιζαν χαρούμενα.
Οι παππούδες κάθονταν στα παγκάκια και συζητούσαν.
Οι οικογένειες απολάμβαναν τη βόλτα τους στην καθαρή πλατεία.
Η Κλέα χαμογέλασε.
«Τελικά, είναι υπέροχο να κάνεις έναν χώρο όμορφο για όλους», είπε.
Καθώς ο ήλιος έδυε, έκανε έναν τελευταίο γύρο για να βεβαιωθεί ότι όλα ήταν καθαρά.
Έπειτα πήρε τον δρόμο της επιστροφής, έτοιμη να επισκεφθεί την επόμενη γειτονιά που θα έκανε να λάμπει.
