Η Μάγια έκανε τη συνηθισμένη της βόλτα ένα ηλιόλουστο πρωινό, όταν είδε ένα μικρό αρκουδάκι να κάθεται λυπημένο δίπλα στο πάρκο.
«Τι συμβαίνει;» ρώτησε η Μάγια.
«Το αγαπημένο μου κόκκινο μπαλόνι έφυγε με τον αέρα και δεν μπορώ να το βρω», είπε το αρκουδάκι με δάκρυα στα μάτια.
Η Μάγια χαμογέλασε.
«Μην ανησυχείς. Θα το βρούμε μαζί!»
Αμέσως ξεκίνησε την αναζήτηση.
Πρώτα πέρασε από τη λίμνη, όπου συνάντησε δύο παπάκια που προσπαθούσαν να φτάσουν τη μαμά τους. Η Μάγια τα βοήθησε να βρουν τον δρόμο τους και συνέχισε.
Λίγο πιο κάτω, είδε ένα σκιουράκι που είχε χάσει τα βελανίδια του.
«Θα σε βοηθήσω κι εσένα», είπε η Μάγια.
Μαζί τα μάζεψαν όλα και το σκιουράκι την ευχαρίστησε χαρούμενο.
Καθώς περνούσε δίπλα από έναν ανεμόμυλο, κάτι κόκκινο φάνηκε να κουνιέται ανάμεσα στα κλαδιά ενός δέντρου.
Ήταν το μπαλόνι!
Όμως είχε μπλεχτεί πολύ ψηλά.
Η Μάγια σκέφτηκε για λίγο.
Τότε είδε μια οικογένεια πουλιών που πετούσε κοντά.
«Μπορείτε να με βοηθήσετε;» τους είπε.
Τα πουλάκια πέταξαν μέχρι το δέντρο και με τα μικρά τους ράμφη κατάφεραν να ελευθερώσουν το μπαλόνι.
Το μπαλόνι κατέβηκε σιγά σιγά και προσγειώθηκε ακριβώς μπροστά στη Μάγια.
Το αρκουδάκι άρχισε να χοροπηδά από χαρά.
«Σε ευχαριστώ, Μάγια!»
Η Μάγια χαμογέλασε.
«Οι φίλοι βοηθούν ο ένας τον άλλο. Αυτό είναι που κάνει κάθε μέρα όμορφη.»
Το ίδιο απόγευμα, όλοι οι φίλοι μαζεύτηκαν στο πάρκο για παιχνίδια, γέλια και πολλές αγκαλιές.
Και η Μάγια συνέχισε τη βόλτα της, χαρούμενη που είχε κάνει ακόμα έναν φίλο να χαμογελάσει.
