Ο Στέλιος ξύπνησε νωρίς, γιατί εκείνη την ημέρα η πόλη ετοιμαζόταν για μια μεγάλη παρέλαση.
Φόρεσε τη στολή του και πήγε στο κέντρο, όπου οι δρόμοι είχαν αρχίσει να γεμίζουν με κόσμο.
«Σήμερα πρέπει όλα να γίνουν με ασφάλεια», είπε.
Στάθηκε στο σημείο που του είχαν αναθέσει και ξεκίνησε τη δουλειά του.
Με προσεκτικές κινήσεις βοηθούσε τα αυτοκίνητα να ακολουθούν τη σωστή διαδρομή και τους πεζούς να περνούν με ασφάλεια.
Λίγο αργότερα άρχισαν να φτάνουν οι πρώτες ομάδες της παρέλασης.
Μουσικοί, χορευτές και παιδιά με πολύχρωμες σημαίες περνούσαν χαμογελαστοί από τον μεγάλο δρόμο.
Ο Στέλιος φρόντιζε ώστε όλοι να έχουν τον χώρο που χρειάζονταν.
Η μέρα περνούσε όμορφα.
Πολλοί άνθρωποι τον χαιρετούσαν και τον ευχαριστούσαν για τη βοήθειά του.
Όταν η παρέλαση ολοκληρώθηκε, οι δρόμοι άρχισαν σιγά σιγά να επιστρέφουν στους κανονικούς τους ρυθμούς.
Ο Στέλιος έκανε έναν τελευταίο έλεγχο στην περιοχή.
Όλα είχαν πάει υπέροχα.
Χαμογέλασε ικανοποιημένος.
Ήξερε πως η δουλειά του βοηθούσε την πόλη να λειτουργεί καλύτερα και τους ανθρώπους να μετακινούνται με σιγουριά.
Και αυτό έκανε κάθε μέρα του ξεχωριστή.
