Ο Νίκος ξύπνησε γεμάτος ενθουσιασμό.
Εκείνη δεν ήταν μια συνηθισμένη ημέρα.
Ήταν η ημέρα που θα ξεκινούσε μια μεγάλη αποστολή στο διάστημα.
Φόρεσε τη διαστημική του στολή και μπήκε στο διαστημόπλοιο.
Μπροστά του υπήρχαν δεκάδες κουμπιά, οθόνες και χάρτες με μακρινούς πλανήτες.
«Πάμε να ανακαλύψουμε κάτι καινούριο!» είπε χαμογελώντας.
Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε.
Το διαστημόπλοιο απογειώθηκε και σε λίγη ώρα ο Νίκος βρισκόταν ψηλά, πέρα από τα σύννεφα.
Από το παράθυρο έβλεπε τη Γη να γίνεται όλο και πιο μικρή.
Το ταξίδι του ανάμεσα στα αστέρια είχε αρχίσει.
Μετά από αρκετή ώρα, οι οθόνες του διαστημόπλοιου έδειξαν κάτι ενδιαφέρον.
Έναν μικρό πλανήτη που δεν είχε εξερευνηθεί ποτέ.
Ο Νίκος αποφάσισε να προσγειωθεί.
Μόλις βγήκε έξω, έμεινε εντυπωσιασμένος.
Ο πλανήτης ήταν γεμάτος παράξενα χρώματα.
Το έδαφος λαμπύριζε απαλά, μεγάλοι κρύσταλλοι βρίσκονταν παντού και στον ουρανό φαίνονταν δύο μικρά φεγγάρια.
Ο Νίκος άρχισε την εξερεύνηση.
Έβγαζε φωτογραφίες, κρατούσε σημειώσεις και μελετούσε όλα όσα έβλεπε.
Λίγο πιο πέρα ανακάλυψε κάτι απίστευτο.
Έναν μεγάλο κήπο από διαστημικά φυτά.
Άλλα είχαν σχήμα αστεριού, άλλα άλλαζαν χρώματα και άλλα φωτίζονταν μέσα στο σκοτάδι.
«Το διάστημα έχει τόσα μυστικά!» είπε εντυπωσιασμένος.
Συνέχισε την αποστολή του και έφτασε σε ένα ψηλό σημείο του πλανήτη.
Από εκεί μπορούσε να δει μακριά τους γαλαξίες και τα αστέρια που έλαμπαν γύρω του.
Πριν επιστρέψει, πήρε μαζί του όλες τις πληροφορίες που είχε συγκεντρώσει.
Το διαστημόπλοιο απογειώθηκε ξανά και ξεκίνησε το ταξίδι για τη Γη.
Ο Νίκος κοιτούσε έξω από το παράθυρο χαμογελώντας.
Είχε καταλάβει πως το σύμπαν είναι γεμάτο εκπλήξεις.
Και κάθε νέα εξερεύνηση μπορεί να μας μάθει κάτι που μέχρι χθες δεν γνωρίζαμε.
