Ο Χρήστος ο πιλότος ξύπνησε νωρίς ένα καταγάλανο πρωινό, γεμάτος ενθουσιασμό.
Φόρεσε τη στολή του, πήρε το καπέλο του και έφτασε στο αεροδρόμιο λίγο πριν ανατείλει ο ήλιος.
Τον περίμενε μια ξεχωριστή αποστολή.
Είχε λάβει μια πρόσκληση για να επισκεφθεί το περίφημο Αεροδρόμιο Πάνω στα Σύννεφα, ένα μέρος που ελάχιστοι πιλότοι είχαν δει.
Μόλις απογειώθηκε, το αεροπλάνο ταξίδευε ανάμεσα σε λευκά, αφράτα σύννεφα.
Ύστερα από λίγη ώρα, εμφανίστηκε μπροστά του ένα εντυπωσιακό αεροδρόμιο.
Οι διάδρομοι προσγείωσης ήταν χτισμένοι πάνω σε τεράστια σύννεφα και οι πύργοι ελέγχου έλαμπαν σαν κρύσταλλοι στο φως του ήλιου.
Ο Χρήστος προσγείωσε το αεροπλάνο με απόλυτη ακρίβεια.
Οι υπεύθυνοι του αεροδρομίου τον υποδέχθηκαν με χαμόγελα και τον ξενάγησαν στις εγκαταστάσεις.
Πρώτα επισκέφθηκε τον μεγάλο πύργο ελέγχου.
Από εκεί μπορούσε να βλέπει αεροπλάνα να απογειώνονται και να προσγειώνονται από κάθε γωνιά του ουρανού.
Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας συνεργάζονταν άψογα, ώστε όλα τα ταξίδια να γίνονται με ασφάλεια.
Στη συνέχεια μπήκε σε έναν ειδικό προσομοιωτή πτήσης.
Εκεί δοκίμασε διαφορετικές διαδρομές, πέταξε πάνω από βουνά, θάλασσες, λίμνες και πολύχρωμες πόλεις και έμαθε νέες τεχνικές πτήσης.
Ήταν μια μοναδική εμπειρία.
Αργότερα επισκέφθηκε το μουσείο του αεροδρομίου.
Εκεί υπήρχαν μικρογραφίες αεροπλάνων από πολλές εποχές, παλιοί χάρτες πτήσεων και φωτογραφίες από αεροδρόμια όλου του κόσμου.
Ο Χρήστος περπατούσε ανάμεσα στα εκθέματα και μάθαινε συνεχώς καινούρια πράγματα.
Πριν φύγει, ανέβηκε στην ταράτσα του πύργου ελέγχου.
Ο ήλιος έδυε αργά και ο ουρανός είχε γεμίσει πορτοκαλί, ροζ και χρυσαφένια χρώματα.
Τα σύννεφα έμοιαζαν με απαλές βαμβακερές θάλασσες που ταξίδευαν αργά στον ορίζοντα.
Ο Χρήστος χαμογέλασε.
Κατάλαβε πως κάθε πτήση είναι ένα καινούριο ταξίδι γεμάτο όμορφες εικόνες, νέες εμπειρίες και αξέχαστες στιγμές.
Με αυτή τη σκέψη απογειώθηκε ξανά, αφήνοντας πίσω του το μαγικό αεροδρόμιο και ανυπομονώντας ήδη για την επόμενη μεγάλη περιπέτεια στους απέραντους ουρανούς.
